مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۱۹۰۸ — نتانی آمدن این راه با من
- غزل شمارهٔ ۱۸۹۹ — دل خون خواره را یک باره بستان
- غزل شمارهٔ ۱۹۰۷ — گر این جا حاضری سر همچنین کن
- غزل شمارهٔ ۱۹۰۰ — بیا ای مونس جان‌های مستان
- غزل شمارهٔ ۱۹۰۲ — چرا منکر شدی ای میر کوران
- غزل شمارهٔ ۱۹۰۵ — اگر تو عاشقی غم را رها کن
- غزل شمارهٔ ۱۹۰۱ — ز زخم دف کفم بدرید ای جان
- غزل شمارهٔ ۱۹۰۶ — تو نقد قلب را از زر برون کن
- غزل شمارهٔ ۱۹۰۳ — شنیدی تو که خط آمد ز خاقان
- غزل شمارهٔ ۱۸۹۸ — ندا آمد به جان از چرخ پروین
- غزل شمارهٔ ۱۹۰۴ — کجا خواهی ز چنگ ما پریدن
- غزل شمارهٔ ۱۹۰۹ — دل معشوق سوزیده است بر من
- غزل شمارهٔ ۱۹۱۷ — چو بربندند ناگاهت زنخدان
- غزل شمارهٔ ۱۹۱۶ — برآ بر بام و اکنون ماه نو بین
- غزل شمارهٔ ۱۹۱۵ — برو ای دل به سوی دلبر من
- غزل شمارهٔ ۱۹۱۹ — عشق است بر آسمان پریدن
- غزل شمارهٔ ۱۹۱۸ — فرود آ تو ز مرکب بار می‌بین
- غزل شمارهٔ ۱۹۲۱ — ای ساقی و دستگیر مستان
- غزل شمارهٔ ۱۹۲۰ — دیر آمده‌ای مرو شتابان
- غزل شمارهٔ ۱۹۱۳ — به باغ آییم فردا جمله یاران
- غزل شمارهٔ ۱۹۱۰ — تو هر جزو جهان را بر گذر بین
- غزل شمارهٔ ۱۹۱۴ — اگر خواهی مرا می در هوا کن
- غزل شمارهٔ ۱۹۱۲ — بیا ساقی می ما را بگردان
- غزل شمارهٔ ۱۹۱۱ — تو را پندی دهم ای طالب دین