سنایی غزنوی
زندگی‌نامهٔ سنایی
ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶۲ سالگی درگذشت. از آثار وی می‌توان به دیوان‌های قصیده، غزل، ترکیب و ترجیع، قطعه و رباعی اشاره کرد. به علاوه، مثنوی‌های وی معروف و بدین قرارند: مثنوی‌های حدیقةالحقیقه، طریق التحقیق، کارنامهٔ بلخ، سیر العباد الی المعاد، عشق‌نامه و عقل‌نامه. سه مکتوب و یک رسالهٔ نثر نیز به وی نسبت داده‌اند.
آثار سنایی
شعرهای سنایی
- رباعی شمارهٔ ۱۰۰ — سرو چمنی یاد نیاید ز منت
- رباعی شمارهٔ ۱۰۱ — زین رفتن جان ربای درد افزایت
- رباعی شمارهٔ ۱۰۳ — هستی تو سزای این و صد چندین رنج
- رباعی شمارهٔ ۱۰۴ — اندر همه عمر من بسی وقت صبوح
- رباعی شمارهٔ ۱۰۶ — ای شاخ تو اقبال و خرد بارت باد
- رباعی شمارهٔ ۱۰۲ — آتش در زن ز کبریا در کویت
- رباعی شمارهٔ ۱۰۵ — هر جاه ترا بلندی جوزا باد
- رباعی شمارهٔ ۱۰۷ — گوشت سوی عاقلان غافل‌وش باد
- رباعی شمارهٔ ۱۱۲ — گردی که ز دیوار تو برباید باد
- رباعی شمارهٔ ۱۱۳ — کاری که نه کار تست ناساخته باد
- رباعی شمارهٔ ۱۱۵ — آن را شایی که باشم از عشق تو شاد
- رباعی شمارهٔ ۱۱۴ — چشمم ز فراق تو جهانسوز مباد
- رباعی شمارهٔ ۱۰۸ — زلفینانت همیشه خم در خم باد
- رباعی شمارهٔ ۱۰۹ — نور بصرم خاک قدمهای تو باد
- رباعی شمارهٔ ۱۱۱ — از کبر چو من طبع تو بگریخته باد
- رباعی شمارهٔ ۱۱۰ — اصل همه شادی از دل شاد تو باد
- رباعی شمارهٔ ۱۱۸ — در دیدهٔ خصم نیک روی تو مباد
- رباعی شمارهٔ ۱۲۰ — تن در غم تو در آب منزل دارد
- رباعی شمارهٔ ۱۱۹ — آب از اثر عارض تو می گردد
- رباعی شمارهٔ ۱۲۳ — با هجر تو بنده دل خمین می‌دارد
- رباعی شمارهٔ ۱۲۱ — هجر تو خوشست اگر چه زارم دارد
- رباعی شمارهٔ ۱۲۲ — از روی تو دیده‌ها جمالی دارد
- رباعی شمارهٔ ۱۱۶ — آن به که کنم یاد تو ای حور نژاد
- رباعی شمارهٔ ۱۱۷ — ما را به جز از تو عالم افروز مباد