عطار نیشابوری
زندگینامهٔ عطار
فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار میرود و بنا به نظر عارفان در زمینه عرفانی از مرتبهای بالا برخوردار بودهاست.
آثار عطار
شعرهای عطار
- بخش ۱۲ - فی فضائله — حق تعالی گفت با روح الامین
- بخش ۱۴ - فی فضائله — مصطفا گفتهست چون آدم بعلم
- بخش ۱۳ - فی فضیلة امیرالمؤمنین علی رضی الله عنه — رونقی کان دین پیغامبر گرفت
- بخش ۱۶ - فی فضیلة حسین رضی الله عنه — کیست حق را و پیمبر را ولی
- بخش ۱۵ - فی فضیلة حسن رضی اللّه عنه — نور چشم مصطفی و مرتضی
- بخش ۱۸ - الحكایة و التمثیل — نیک مردی بود از زن پای بست
- بخش ۱۷ - فی التعصب — ای تعصب بند بندت کرده بند
- بخش ۱۹ - الحكایة و التمثیل — فاطمه خاتون جنت ناگهی
- بخش ۲۰ - الحكایة و التمثیل — کوفئی را گفت مرد راز جوی
- بخش ۲۵ - الحكایة و التمثیل — گفت شهزادی مگر پیش پدر
- بخش ۲۲ - در شعر گوید — شعر و عرش و شرع از هم خاستند
- بخش ۲۴ - الحكایة و التمثیل — آن امام دین چنین گفتهست راست
- بخش ۲۶ - فی الحكایة و التمثیل — مصطفی کو بود دل جان را ز قدر
- بخش ۲۷ - فی الحكایة و التمثیل — بود درعهد عمر مردی قوی
- بخش ۲۳ - الحكایة و التمثیل — بود روزی حلقهٔ پر اهل فضل
- بخش ۲۱ - فی الصفات — عشق چیست از قطره دریا ساختن
- بخش ۲۸ - فی الحكایة و التمثیل — اصمعی میرفت در راهی سوار
- بخش ۳۴ - الحكایة و التمثیل — پیش ذوالقرنین شد مردی دژم
- بخش ۲۹ - فی الحكایة و التمثیل — گفت سقراط حکیم آن مرد پاک
- بخش ۳۰ - فی الحكایة و التمثیل — خسروی در کوه شد بهر شکار
- بخش ۳۱ - فی الحكایة و التمثیل — سائلی در مجمعی بر پای خاست
- بخش ۳۲ - آغاز كتاب — گوش شو از پای تا سر بی حجاب
- بخش ۳۳ - الحكایة و التمثیل — کرد حیدر را حذیفه این سؤال
- بخش ۱ - المقالة الاولی — سالک آمد تا جناب جبرئیل