مسعود سعد سلمان
زندگی‌نامهٔ مسعود سعد سلمان
مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن مسعود و ملک ارسلان بن مسعود و بهرامشاه بن مسعود مشغول شد و تا زمان وفاتش در سال ۵۱۵ هجری قمری نزد ایشان تقرب داشت. دیوان وی مکرر به طبع رسیده و حدود ۱۶۰۰۰ بیت دارد. به غیر از دیوان فارسی، دو دیوان تازی و هندی نیز به او نسبت داده‌اند. حبسیه‌های وی معروف است.
آثار مسعود سعد سلمان
شعرهای مسعود سعد سلمان
- شمارهٔ ۷۵ - وله — جانا ز حسن گشت رخ تو چو جان من
- شمارهٔ ۷۶ - صفت یار قلندر باشد — تیغ قهرت چو به وقت اندر دست
- شمارهٔ ۷۷ - صفت دلبر خربنده بود — آهنین پوش ندیدم چو تو سرو
- شمارهٔ ۷۸ - صفت دلبر گریان گفته — چون ابر مکن دیده را نگارا
- شمارهٔ ۷۹ - صفت دلبر حاجب گفته — ای پسر حاجبی و محجوبی
- شمارهٔ ۷۳ - صفت دلبر قاضی باشد — من وقف کرده ام به تو مر دل را
- شمارهٔ ۷۴ - صفت یار هندسی گوید — هندسی یاری ای یار عزیز
- شمارهٔ ۸۰ - صفت یار زاهد عابد — تو زاهدی و دو زلف تو آفتاب پرست
- شمارهٔ ۸۵ - صفت یار بربطی گفته — بتا زهره آسمان جمالی
- شمارهٔ ۸۸ - صفت دلبر منجم شد — ای منجم نگاه نجم جبین
- شمارهٔ ۸۷ - صفت دلبر طبیب بود — ای یار ماهروی طبیبی و حاذقی
- شمارهٔ ۸۱ - صفت دلبر قصاب بود — آلت کشتن داری صنما غمزه و کارد
- شمارهٔ ۸۶ - صفت یار تیغ زن گفته — آهخته چه داری مدام تیغت
- شمارهٔ ۸۳ - صفت یار باغبان گفته — از باغ مکن بیش بنفشه که بنفشه
- شمارهٔ ۸۲ - صفت دلبر عطار بود — عطر فروشی بتا تو دایم ازین روی
- شمارهٔ ۸۴ - صفت یار آشناگر گفت — نگارینا نرستی ز آب و در آب
- شمارهٔ ۹۰ - صفت دلبر دیباباف است — دیبا بافی ای بت دیبا رخ
- شمارهٔ ۸۹ - صفت یار فالگیر بود — ای فال گیر کودک فالم ز روی تو
- شمارهٔ ۹۱ - صفت دلبر تاجر باشد — ای آنکه به رخسار ارغوانی
- شمارهٔ ۹۲ - شکر شاهی — نشکفت گر آراسته ای تو به ملاحت
- شمارهٔ ۱ - فروردین ماه — خدایگانا رامش گزین و شادی بین
- شمارهٔ ۴ - تیرماه — ماه تیرست ای نموده تیره از روی تو ماه
- شمارهٔ ۳ - خرداد ماه — زینت باغ ماه خرداد است
- شمارهٔ ۲ - اردی بهشت ماه — بهشت است گیتی ز اردیبهشت