باب دوم در احسان — بوستان سعدی
فهرست شعرها
- بخش ۴ - گفتار اندر احسان با نیک و بد — گره بر سر بند احسان مزن
- بخش ۳ - حکایت ابراهیم علیه‌السلام — شنیدم که یک هفته ابن‌السبیل
- بخش ۲ - گفتار اندر نواخت ضعیفان — پدرمرده را سایه بر سر فکن
- بخش ۱ - سر آغاز — اگر هوشمندی به معنی گرای
- بخش ۵ - حکایت‌ِ عابد با شوخ‌دیده — زبان‌دانی آمد به صاحبدلی
- بخش ۸ - حکایت — شنیدم که پیری به راه حجاز
- بخش ۹ - حکایت — به سرهنگ سلطان چنین گفت زن
- بخش ۱۲ - گفتار اندر گردش روزگار — تو با خلق سهلی کن ای نیکبخت
- بخش ۱۶ - حکایت در معنی صید کردن دلها به احسان — به ره بر یکی پیشم آمد جوان
- بخش ۱۱ - حکایت — یکی در بیابان سگی تشنه یافت
- بخش ۱۵ - گفتار اندر ثمره جوانمردی — ببخش ای پسر کآدمی زاده صید
- بخش ۷ - حکایت — بزارید وقتی زنی پیش شوی
- بخش ۱۳ - حکایت در معنی رحمت بر ضعیفان و اندیشه در عاقبت — بنالید درویشی از ضعف حال
- بخش ۶ - حکایت ممسک و فرزند ناخلف — یکی رفت و دینار از او صد هزار
- بخش ۱۰ - حکایت کرم مردان صاحبدل — یکی را کرم بود و قوت نبود
- بخش ۱۴ - حکایت — یکی سیرت نیکمردان شنو
- بخش ۱۷ - حکایت درویش با روباه — یکی روبَهی دید بی دست و پای
- بخش ۲۵ - حکایت — یکی را پسر گم شد از راحله
- بخش ۲۴ - حکایت — شنیدم که مغروری از کبر مست
- بخش ۲۲ - حکایت حاتم طائی — ز بنگاه حاتم یکی پیرمرد
- بخش ۲۳ - حکایت — یکی را خری در گل افتاده بود
- بخش ۲۶ - حکایت — ز تاج مَلِک‌زاده‌ای در مناخ
- بخش ۲۹ - حکایت در معنی ثمرات نکوکاری در آخرت — کسی دید صحرای محشر به خواب
- بخش ۱۹ - حکایت حاتم طائی و صفت جوانمردی او — شنیدم در ایام حاتم که بود
- بخش ۲۰ - حکایت در آزمودن پادشاه یمن حاتم را به آزادمردی — ندانم که گفت این حکایت به من
- بخش ۲۱ - حکایت دختر حاتم در روزگار پیغمبر (ص) — شنیدم که طی در زمان رسول
- بخش ۲۸ - حکایت — جوانی به دانگی کرم کرده بود
- بخش ۲۷ - حکایت پدر بخیل و پسر لاابالی — یکی زهرهٔ خرج کردن نداشت
- بخش ۱۸ - حکایت — شنیدم که مردی است پاکیزه بوم
- بخش ۳۰ - حکایت — شنیدم که مردی غم خانه خورد