سیف فرغانی
زندگی‌نامهٔ سیف فرغانی
سیف الدین ابوالمحامد محمد الفرغانی از شاعران عالیقدر نیمهٔ دوم قرن هفتم و اوایل قرن هشتم هجری است. وی بعد از خروج از زادگاه خود (فرغانه) مدتی در آذربایجان و بلاد روم و آسیای صغیر به سر برده است. به طوری که از آثار او استنباط می‌شود وی اهل تصوف و عرفان بوده و سالها به کسب کمالات معنوی و سیر و سیاحت پرداخته است. مجموعه اشعار او از غزل و فصیده و قطعه و رباعی حدود ده الی یازده هزار بیت است. وی ارادتی وافر به سعدی داشته و بین آن دو مکاتباتی نیز بوده است. این شاعر بزرگوار در سال ۷۴۹ هجری در یکی از خانقاه های آقسرا وفات یافت. قصیدهٔ او که با مصرع «هم مرگ بر جهان شما نیز بگذرد» آغاز می‌شود و گویا خطاب به مغولان مهاجم سروده شده از اشعار معروف این شاعر آزاده است
آثار سیف فرغانی
شعرهای سیف فرغانی
- شمارهٔ ۳۶۸ — چو روی تو گل رنگین ندیدم
- شمارهٔ ۳۶۴ — مجلس انس ترا چون محرم راز آمدم
- شمارهٔ ۳۶۵ — ای توانگر چو (ن) گدایانت بدر باز آمدم
- شمارهٔ ۳۶۹ — عشقم دلیل شد بسوی دوست راه دیدم
- شمارهٔ ۳۶۷ — نام تو شنیدم رخ خوب تو ندیدم
- شمارهٔ ۳۷۰ — باز بر لوح ضمیر از وصف روی دلبرم
- شمارهٔ ۳۶۳ — اگر بر درگه جانان چو سگ بسیار می‌گردم
- شمارهٔ ۳۶۶ — نگارا تا ترا دیدم دل اندر کس نمی بندم
- شمارهٔ ۳۷۱ — بیک نظر دل خلقی همی برد یارم
- شمارهٔ ۳۷۲ — مدتی شد که من از عشق تو سودا دارم
- شمارهٔ ۳۷۳ — نگارا با رخ خوبت نه من تنها هوس دارم
- شمارهٔ ۳۷۴ — من تحفه از دل می‌کنم نزدیک جانان می‌برم
- شمارهٔ ۳۷۶ — تا نقش تو هست در ضمیرم
- شمارهٔ ۳۷۸ — اگر شبی ز وصال تو کام برگیرم
- شمارهٔ ۳۷۵ — گر کسی را حسد آید که تو را می‌نگرم
- شمارهٔ ۳۷۷ — ای غم تو روغن چراغ ضمیرم
- شمارهٔ ۳۸۱ — بغیر دوست نداند کسی که من چه کسم
- شمارهٔ ۳۸۲ — به روز وصل ز هجران یار می‌ترسم
- شمارهٔ ۳۸۴ — آنجا که جای دوست بود من نمی رسم
- شمارهٔ ۳۸۰ — از عشق دل افروزم چون شمع همی سوزم
- شمارهٔ ۳۸۵ — ای برده آب روی من ازعشق تو درآتشم
- شمارهٔ ۳۷۹ — چو برقع ز رخ برگشایی بمیرم
- شمارهٔ ۳۸۳ — ای سعادت مددی کن که بدان یار رسم
- شمارهٔ ۳۸۶ — ای برده رویت آب مه ازمهر تو درآتشم