عطار نیشابوری
زندگی‌نامهٔ عطار
فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینه عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخوردار بوده‌است.
آثار عطار
شعرهای عطار
- غزل شمارهٔ ۵۶۴ — دست می ندهد که بی تو دم زنم
- غزل شمارهٔ ۵۶۵ — چون ندارم سر یک موی خبر زانچه منم
- غزل شمارهٔ ۵۶۷ — دل ز عشقت بی خبر شد چون کنم
- غزل شمارهٔ ۵۷۰ — رفت وجودم به عدم چون کنم
- غزل شمارهٔ ۵۶۶ — زهره ندارم که سلامت کنم
- غزل شمارهٔ ۵۶۸ — قصهٔ عشق تو از بر چون کنم
- غزل شمارهٔ ۵۶۳ — درین نشیمن خاکی بدین صفت که منم
- غزل شمارهٔ ۵۶۹ — دل ندارم، صبر بی دل چون کنم
- غزل شمارهٔ ۵۷۲ — آه گر من ز عشق آه کنم
- غزل شمارهٔ ۵۷۸ — چشم از پی آن دارم تا روی تو می‌بینم
- غزل شمارهٔ ۵۷۵ — هر زمان بی خود هوایی می‌کنم
- غزل شمارهٔ ۵۷۷ — محلم نیست که خورشید جمالت بینم
- غزل شمارهٔ ۵۷۳ — بی رخت در جهان نظر چکنم
- غزل شمارهٔ ۵۷۴ — چاره نیست از توام چه چاره کنم
- غزل شمارهٔ ۵۷۶ — این دل پر درد را چندان که درمان می‌کنم
- غزل شمارهٔ ۵۷۱ — دل ز دستم رفت و جان هم، بی دل و جان چون کنم
- غزل شمارهٔ ۵۸۶ — ما به عهد حسن تو ترک دل و جان گفته‌ایم
- غزل شمارهٔ ۵۸۰ — به دریایی در افتادم که پایانش نمی‌بینم
- غزل شمارهٔ ۵۸۱ — در درد عشق یک دل بیدار می نبینم
- غزل شمارهٔ ۵۸۲ — ای برده به زلف کفر و دینم
- غزل شمارهٔ ۵۸۴ — هر شبی وقت سحر در کوی جانان می‌روم
- غزل شمارهٔ ۵۸۳ — در ره او بی سر و پا می‌روم
- غزل شمارهٔ ۵۸۵ — ما هر چه آن ماست ز ره بر گرفته‌ایم
- غزل شمارهٔ ۵۷۹ — دردا که ز یک همدم آثار نمی‌بینم