عطار نیشابوری
زندگی‌نامهٔ عطار
فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینه عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخوردار بوده‌است.
آثار عطار
شعرهای عطار
- غزل شمارهٔ ۵۱۶ — جانا مرا چه سوزی چون بال و پر ندارم
- غزل شمارهٔ ۵۱۵ — مسلمانان من آن گبرم که دین را خوار می‌دارم
- غزل شمارهٔ ۵۲۲ — اگر عشقت به جای جان ندارم
- غزل شمارهٔ ۵۱۹ — سر مویی سر عالم ندارم
- غزل شمارهٔ ۵۱۷ — دل رفت وز جان خبر ندارم
- غزل شمارهٔ ۵۲۱ — چه سازم که سوی تو راهی ندارم
- غزل شمارهٔ ۵۱۸ — فریاد کز غم تو فریادرس ندارم
- غزل شمارهٔ ۵۲۰ — بی تو زمانی سر زمانه ندارم
- غزل شمارهٔ ۵۲۹ — ترسا بچه‌ای کشید در کارم
- غزل شمارهٔ ۵۳۰ — ترک قلندر من دوش درآمد از درم
- غزل شمارهٔ ۵۲۵ — اگر برشمارم غم بیشمارم
- غزل شمارهٔ ۵۲۴ — نظری به کار من کن که ز دست رفت کارم
- غزل شمارهٔ ۵۲۸ — چون من ز همه عالم ترسا بچه‌ای دارم
- غزل شمارهٔ ۵۲۷ — پشتا پشت است با تو کارم
- غزل شمارهٔ ۵۲۶ — بی تو نیست آرامم کز جهان تو را دارم
- غزل شمارهٔ ۵۲۳ — تا نرگست به دشنه چون شمع کشت زارم
- غزل شمارهٔ ۵۳۲ — خبرت هست که خون شد جگرم
- غزل شمارهٔ ۵۳۳ — گر بوی یک شکن ز سر زلف دلبرم
- غزل شمارهٔ ۵۳۷ — زیر بار ستمت می‌میرم
- غزل شمارهٔ ۵۳۵ — تیر عشقت بر دل و جان می‌خورم
- غزل شمارهٔ ۵۳۱ — گنج دزدیده ز جایی پی برم
- غزل شمارهٔ ۵۳۸ — کار چو از دست من برفت چه سازم
- غزل شمارهٔ ۵۳۴ — گر از میان آتش دل دم برآورم
- غزل شمارهٔ ۵۳۶ — روزی که عتاب یار درگیرم