عطار نیشابوری
زندگی‌نامهٔ عطار
فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینه عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخوردار بوده‌است.
آثار عطار
شعرهای عطار
- غزل شمارهٔ ۷۸۲ — چه عجب کسی تو جانا که ندانمت چه چیزی
- غزل شمارهٔ ۷۸۳ — گر مرد این حدیثی زین باده مست باشی
- غزل شمارهٔ ۷۸۱ — گاهیم به لطف می نوازی
- غزل شمارهٔ ۷۸۶ — چون خط شبرنگ بر گلگون کشی
- غزل شمارهٔ ۷۷۹ — ترسا بچه‌ای شنگی زین نادره دلداری
- غزل شمارهٔ ۷۸۰ — دوش سرمست به وقت سحری
- غزل شمارهٔ ۷۸۴ — تا تو خود را خوارتر از جملهٔ عالم نباشی
- غزل شمارهٔ ۷۸۵ — هر دمم مست به بازار کشی
- غزل شمارهٔ ۷۸۸ — گرد مه خط معنبر می کشی
- غزل شمارهٔ ۷۸۷ — هر دمم در امتحان چندی کشی
- غزل شمارهٔ ۷۸۹ — در ده می عشق یک دم ای ساقی
- غزل شمارهٔ ۷۹۱ — گر یک شکر از لعلت در کار کنی حالی
- غزل شمارهٔ ۷۹۲ — ماییم ز عالم معالی
- غزل شمارهٔ ۷۹۳ — دی ز دیر آمد برون سنگین دلی
- غزل شمارهٔ ۷۹۰ — جانا ز فراق تو این محنت جان تا کی
- غزل شمارهٔ ۷۹۴ — دست نمی‌دهد مرا بی تو نفس زدن دمی
- غزل شمارهٔ ۷۹۵ — گر من اندر عشق مرد کارمی
- غزل شمارهٔ ۷۹۷ — هزاران جان سزد در هر زمانی
- غزل شمارهٔ ۷۹۹ — ای در میان جانم وز جان من نهانی
- غزل شمارهٔ ۷۹۸ — زلف را تاب داد چندانی
- غزل شمارهٔ ۷۹۶ — ای جان جان جانم تو جان جان جانی
- غزل شمارهٔ ۸۰۰ — ای روی تو فتنهٔ جهانی
- غزل شمارهٔ ۸۰۱ — ای هرشکنی از سر زلف تو جهانی
- غزل شمارهٔ ۸۰۲ — ای یک کرشمه تو غارتگر جهانی