فیاض لاهیجی
درگذشته ۱۰۷۲ هجری قمری، لاهیجان
زندگی‌نامهٔ فیاض لاهیجی
ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌برد. ملاصدرا به وی لقب «فیاض» را داد. دختر ملاصدرا و همسر لاهیجی، ام‌کلثوم (۱۰۱۹-۱۰۹۰ق) نام داشت که زنی فرهیخته و فاضله بود که علوم حِکمی را نزد پدر و همسرش آموخت و گاه در مجالس علما شرکت می‌کرد و با آنان مباحثه می‌کرد.
آثار فیاض لاهیجی
شعرهای فیاض لاهیجی
- شمارهٔ ۷۰۱ — زلف او هر جانب افکندست دام غمزه‌ای
- شمارهٔ ۷۰۰ — به دیده جا دهدت گر رقیب دون، نروی!
- شمارهٔ ۷۰۲ — خوش بی‌خبر ز حال دل زار گشته‌ای
- شمارهٔ ۶۹۷ — همچو شمشیر ای پسر گر جوهری پیدا کنی
- شمارهٔ ۷۰۳ — دارم دلی به مهر بتان عهد بسته‌ای
- شمارهٔ ۶۹۸ — برین مباش که قانون تازه ساز کنی
- شمارهٔ ۶۹۹ — اگر چو شمع زمانی در انجمن بنشینی
- شمارهٔ ۷۰۴ — سخت بی‌مهر و جفا پیشه و پر فن شده‌ای
- شمارهٔ ۷۱۱ — کجا شد گریهٔ مستانهٔ من در سر کویی
- شمارهٔ ۷۰۸ — خواهم که نشینم خوش برطرف گلستانی
- شمارهٔ ۷۰۹ — نگاه گرم عاشق را، رسد جانانه آرایی
- شمارهٔ ۷۰۵ — در جامة خوبی چه بلا حور سرشتی
- شمارهٔ ۷۰۷ — دلم خوشست اگر شکوه‌گر دعا بنویسی
- شمارهٔ ۷۱۰ — چو سنبل پیچ و تابم مو بمو از پیچش مویی
- شمارهٔ ۷۰۶ — جدا از من بهر کس خواستی مهر و وفا کردی
- شمارهٔ ۱ - در توحید — ای بر فراز مسند الاّ گرفته جا
- شمارهٔ ۵ - تجدید مطلع — تو در آیینه می بینی که عالم گلستان بینی
- شمارهٔ ۲ - در توحید — ای مخترع این نه فلک دایره سان را
- شمارهٔ ۹ - در منقبت امیرالمومنین علی (ع) — شهید عشق تو آید به یاد جانش و لرزد
- شمارهٔ ۷ - مطلع دوم — پیش قصر قدرت افکنده ز ناخوش منظری
- شمارهٔ ۶ - در منقبت رسول اکرم(ص) — چشم دارد بر متاع ما سپهر چنبری
- شمارهٔ ۸ - در منقبت امیرالمومنین علی علیه السلام و اثبات ولایت و خلافت او — سزای امامت به صورت به معنی
- شمارهٔ ۳ - در نعت رسول اکرم(ص) و وصف معراج — ترا که مهر سپهری نزیبد ای دلبر
- شمارهٔ ۴ - در نعت حضرت رسول (ص) و وصف مرقد ایشان — دلا تا چند خود را فرش این نُه سایبان بینی