فیاض لاهیجی
درگذشته ۱۰۷۲ هجری قمری، لاهیجان
زندگی‌نامهٔ فیاض لاهیجی
ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌برد. ملاصدرا به وی لقب «فیاض» را داد. دختر ملاصدرا و همسر لاهیجی، ام‌کلثوم (۱۰۱۹-۱۰۹۰ق) نام داشت که زنی فرهیخته و فاضله بود که علوم حِکمی را نزد پدر و همسرش آموخت و گاه در مجالس علما شرکت می‌کرد و با آنان مباحثه می‌کرد.
آثار فیاض لاهیجی
شعرهای فیاض لاهیجی
- شمارهٔ ۶۷۳ — گریه از بیم تو شد در دل بی‌تاب گره
- شمارهٔ ۶۷۴ — ای حسرت لبت به دل نیشکر گره
- شمارهٔ ۶۷۶ — ای که عاشق نیستی پا در حریم ما منه
- شمارهٔ ۶۷۹ — ز اوج عشق نداریم مطلب دگری
- شمارهٔ ۶۸۰ — بزم عشق است سبک پا به میان نگذاری
- شمارهٔ ۶۷۵ — تو شمع بزم خوبانی مشو یکرو به پروانه
- شمارهٔ ۶۷۸ — دوش کردی پرسش گرمی که جانم سوختی
- شمارهٔ ۶۷۷ — دعوت عشق است اینکه بار نیابی
- شمارهٔ ۶۸۲ — عجب عجب که تو عاشق ز بلهوس نشناسی
- شمارهٔ ۶۸۳ — من گرفتم درد دل غیر از توام داند کسی
- شمارهٔ ۶۸۷ — ترا می‌خواستم ای غم که شب‌ها یار من باشی
- شمارهٔ ۶۸۸ — عهدم همه جا، عهد شکن بلکه تو باشی
- شمارهٔ ۶۸۶ — گر دلت بما باشد ور تو یار ما باشی
- شمارهٔ ۶۸۱ — نظرباز صف مژگانش با خنجر کند بازی
- شمارهٔ ۶۸۴ — آنکه من دارم ندارد همچو او دلبر کسی
- شمارهٔ ۶۸۵ — در دلم نیست به جز عهد تو پیمان کسی
- شمارهٔ ۶۹۰ — زهی به پیش لبت کار عقل مدهوشی
- شمارهٔ ۶۹۲ — بلبلان را همچو رویت کم به دست آید گلی
- شمارهٔ ۶۹۱ — چون گل به چمن خنده دمادم نفروشی
- شمارهٔ ۶۸۹ — الهی تا بود دنیا تو باشی
- شمارهٔ ۶۹۶ — تا به کی چون آتش ای گل خانمانسوزی کنی
- شمارهٔ ۶۹۳ — گمنام گرد و باش فراموش عالمی
- شمارهٔ ۶۹۵ — کسی را شد مسلّم نکته دانی
- شمارهٔ ۶۹۴ — هنوزم می‌خلد در دل خیال نوک مژگانی