فیاض لاهیجی
درگذشته ۱۰۷۲ هجری قمری، لاهیجان
زندگی‌نامهٔ فیاض لاهیجی
ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌برد. ملاصدرا به وی لقب «فیاض» را داد. دختر ملاصدرا و همسر لاهیجی، ام‌کلثوم (۱۰۱۹-۱۰۹۰ق) نام داشت که زنی فرهیخته و فاضله بود که علوم حِکمی را نزد پدر و همسرش آموخت و گاه در مجالس علما شرکت می‌کرد و با آنان مباحثه می‌کرد.
آثار فیاض لاهیجی
شعرهای فیاض لاهیجی
- شمارهٔ ۶۲۷ — تا به کی بر بستر آرام تن باز افکنیم؟
- شمارهٔ ۶۲۶ — آهی از دل از پیِ دفعِ‌گزندی می‌کشیم
- شمارهٔ ۶۲۹ — ما به بدنامی تلاش نیکنامی می‌کنیم
- شمارهٔ ۶۳۰ — دل به یاد تو سرخوش است همان
- شمارهٔ ۶۲۵ — هر دم ز گرمخویی خود برفروزیَم
- شمارهٔ ۶۲۸ — حاشا که غیر عشق حدیث دگر کنیم
- شمارهٔ ۶۳۱ — ز مژگان چند چون ابر بهاران
- شمارهٔ ۶۳۲ — می‌توان از زندگانی دست آسان شستن
- شمارهٔ ۶۳۴ — چو گرد چند به دنبال کاروان گشتن
- شمارهٔ ۶۳۵ — به راه دیر سبکبار و بی‌حرج رفتن
- شمارهٔ ۶۳۷ — چه خواهد شد دو روزی جور کمتر می‌توان کردن
- شمارهٔ ۶۳۳ — به نومیدی ستم باشد ز راه دوست برگشتن
- شمارهٔ ۶۳۹ — چه پای بستة تدبیرم بایدم بودن
- شمارهٔ ۶۴۰ — می‌شد از طَرة او کام دل آسان دیدن
- شمارهٔ ۶۳۶ — گرت هواست به هر نیک و بد به سر بردن
- شمارهٔ ۶۳۸ — لبی تر یک دم از جام طرب، کم می‌توان کردن
- شمارهٔ ۶۴۶ — اسکندرم دستور من عقل هنر فرسود من
- شمارهٔ ۶۴۱ — نه تنها در چمن از زوی گل گل می‌توان چیدن
- شمارهٔ ۶۴۳ — برافکن پرده و از عکس آن رونوبهارم کن
- شمارهٔ ۶۴۴ — گر جام میی داری عزم لبِ‌جویی کن
- شمارهٔ ۶۴۵ — بعد ازین ای دل تلاش مهر هر ناکس مکن
- شمارهٔ ۶۴۷ — نمی‌گردد مگر، در صیدگاه دل شکار من
- شمارهٔ ۶۴۲ — اگر چشمت کند یک عشوة مستانه در گلشن
- شمارهٔ ۶۴۸ — نو خط من کرده است عزّت نخجیر من