فیض کاشانی
زندگی‌نامهٔ فیض کاشانی
ملا محمد محسن فیض کاشانی شاعر قرن یازدهم و معاصر با شاه عباس دوم بوده است. او در سال ۱۰۰۷ هجری قمری در کاشان متولد شد و پس از پایان مقدمات علوم و دانشهای زمان خویش به شیراز رفت و به حلقهٔ شاگردان ملاصدرا پیوست و سرانجام با دختر وی ازدواج نمود. وی از علمای بزرگ عهد خویش محسوب می‌شده و تألیفاتی در علوم عقلیه و نقلیه و حکمت و اخلاق دارد که مهمترین آنها عبارتند از: ابواب الجنان، تفسیر صافی، تفسیر اصفی، کتاب وافی (در شرح کافی)، شافی، مفاتیح الشرایع، اسرارالصلوة، علم الیقین در اصول دین، تشریح (در هیئت) سفینة النجاه، شرح صحیفه سجادیه، ترجمة الصلوه (به فارسی)، ترجمهٔ طهارت (به فارسی)، ترجمهٔ عقاید (به فارسی)، فهرست علوم و دیوان اشعار. اشعار فیض بالغ بر سیزده هزار بیت است. وی درسال ۱۰۹۰هجری قمری درگذشت و در کاشان به خاک سپرده شد.
آثار فیض کاشانی
شعرهای فیض کاشانی
- غزل شمارهٔ ۲۱۶ — تا کی ز صلاح من و زهد تو بگویند
- غزل شمارهٔ ۲۲۳ — تن در بلای عشق دهم هر چه باد باد
- غزل شمارهٔ ۲۱۷ — اهتدوا بالعشق طلاب الرشد
- غزل شمارهٔ ۲۲۱ — داد از غم عشقت ای صنم داد
- غزل شمارهٔ ۲۲۰ — غم کشت مرا ز دست غم داد
- غزل شمارهٔ ۲۱۸ — آن شوخ که داد دلبری داد
- غزل شمارهٔ ۲۱۹ — هرکجا بود خوبی در فنون حسن استاد
- غزل شمارهٔ ۲۲۲ — ز خویش دست نداریم هرچه بادا باد
- غزل شمارهٔ ۲۲۴ — از آن میان نزنم دم که مو نمی‌گنجد
- غزل شمارهٔ ۲۲۶ — کشد هر جنس جنس خود سخن گرد سخن گردد
- غزل شمارهٔ ۲۲۵ — ز قرب دوست چگویم که مو نمی‌گنجد
- غزل شمارهٔ ۲۲۷ — جان جز خیال رویت نقشی دگر نبندد
- غزل شمارهٔ ۲۲۸ — مرغ خیال کس را کس بال و پر نه بندد
- غزل شمارهٔ ۲۲۹ — دل از ادنی کند آن کس که بر اعلی نظر بندد
- غزل شمارهٔ ۲۳۰ — نمی‌بینم در این میدان یکی مرد
- غزل شمارهٔ ۲۳۱ — مرا دردیست در دل نه چو هر درد
- غزل شمارهٔ ۲۳۷ — در سرم عشق تو غوفا دارد
- غزل شمارهٔ ۲۳۹ — کسی کو چشم دل بیدار دارد
- غزل شمارهٔ ۲۳۲ — بر دل و جان رواست درد در سروتن چراست درد
- غزل شمارهٔ ۲۳۸ — غرور خشکی زهد ار دماغ تر دارد
- غزل شمارهٔ ۲۳۳ — حاشا که مداوای من از پند توان کرد
- غزل شمارهٔ ۲۳۴ — خنگ آنکو دلش شد از جهان سرد
- غزل شمارهٔ ۲۳۵ — تا جان نشود ز این و آن فرد
- غزل شمارهٔ ۲۳۶ — سرم ز مستی عشق تو های و هو دارد