فیض کاشانی
زندگی‌نامهٔ فیض کاشانی
ملا محمد محسن فیض کاشانی شاعر قرن یازدهم و معاصر با شاه عباس دوم بوده است. او در سال ۱۰۰۷ هجری قمری در کاشان متولد شد و پس از پایان مقدمات علوم و دانشهای زمان خویش به شیراز رفت و به حلقهٔ شاگردان ملاصدرا پیوست و سرانجام با دختر وی ازدواج نمود. وی از علمای بزرگ عهد خویش محسوب می‌شده و تألیفاتی در علوم عقلیه و نقلیه و حکمت و اخلاق دارد که مهمترین آنها عبارتند از: ابواب الجنان، تفسیر صافی، تفسیر اصفی، کتاب وافی (در شرح کافی)، شافی، مفاتیح الشرایع، اسرارالصلوة، علم الیقین در اصول دین، تشریح (در هیئت) سفینة النجاه، شرح صحیفه سجادیه، ترجمة الصلوه (به فارسی)، ترجمهٔ طهارت (به فارسی)، ترجمهٔ عقاید (به فارسی)، فهرست علوم و دیوان اشعار. اشعار فیض بالغ بر سیزده هزار بیت است. وی درسال ۱۰۹۰هجری قمری درگذشت و در کاشان به خاک سپرده شد.
آثار فیض کاشانی
شعرهای فیض کاشانی
- غزل شمارهٔ ۱۴۶ — نیست از ما غیر نامی اوست خود را دوست دوست
- غزل شمارهٔ ۱۴۸ — ای که سرمیکشی زخدمت دوست
- غزل شمارهٔ ۱۵۰ — نسرشته اند در گلم الا هوای دوست
- غزل شمارهٔ ۱۴۹ — زار و نزار و خسته‌ام و بی‌قرار دوست
- غزل شمارهٔ ۱۵۱ — سرکرده ایم پا بره جستجوی دوست
- غزل شمارهٔ ۱۴۴ — هر چه در عالم بود او راست مغز و پوست
- غزل شمارهٔ ۱۴۷ — مژده آمد از قدوم آنکه دل جویای اوست
- غزل شمارهٔ ۱۴۵ — در صدف جان دردی نیست به جز دوست دوست
- غزل شمارهٔ ۱۵۳ — بادهٔ تلخ کهنم آرزوست
- غزل شمارهٔ ۱۵۴ — یک جرعه می زساغر جانانم آرزوست
- غزل شمارهٔ ۱۵۶ — بیا که از ازلم با تو آشنائی هست
- غزل شمارهٔ ۱۵۷ — بهر گلی اگرم ناله و نوائی هست
- غزل شمارهٔ ۱۵۸ — بیا بیا که مرا با تو ماجرائی هست
- غزل شمارهٔ ۱۵۲ — حلقهٔ آن در شدنم آرزوست
- غزل شمارهٔ ۱۵۵ — گو برو عقل از سرم در سر هوای یار هست
- غزل شمارهٔ ۱۵۹ — ما را با دوست آشنائیست
- غزل شمارهٔ ۱۶۱ — از دل مقصود عشق بازیست
- غزل شمارهٔ ۱۶۴ — در پردهٔ عاشقی نهان کیست
- غزل شمارهٔ ۱۶۰ — در پردهٔ حسن دلربا کیست
- غزل شمارهٔ ۱۶۵ — آمرزش من از تو خدایا غریب نیست
- غزل شمارهٔ ۱۶۲ — بخیالت نمی توانم زیست
- غزل شمارهٔ ۱۶۷ — جان بجانان عرض کردن عاشقانرا عار نیست
- غزل شمارهٔ ۱۶۶ — اینجهانرا غیر حق پروردگاری هست نیست
- غزل شمارهٔ ۱۶۳ — آنکه پنهانست از چشم کسان پیداست کیست