فیض کاشانی
زندگی‌نامهٔ فیض کاشانی
ملا محمد محسن فیض کاشانی شاعر قرن یازدهم و معاصر با شاه عباس دوم بوده است. او در سال ۱۰۰۷ هجری قمری در کاشان متولد شد و پس از پایان مقدمات علوم و دانشهای زمان خویش به شیراز رفت و به حلقهٔ شاگردان ملاصدرا پیوست و سرانجام با دختر وی ازدواج نمود. وی از علمای بزرگ عهد خویش محسوب می‌شده و تألیفاتی در علوم عقلیه و نقلیه و حکمت و اخلاق دارد که مهمترین آنها عبارتند از: ابواب الجنان، تفسیر صافی، تفسیر اصفی، کتاب وافی (در شرح کافی)، شافی، مفاتیح الشرایع، اسرارالصلوة، علم الیقین در اصول دین، تشریح (در هیئت) سفینة النجاه، شرح صحیفه سجادیه، ترجمة الصلوه (به فارسی)، ترجمهٔ طهارت (به فارسی)، ترجمهٔ عقاید (به فارسی)، فهرست علوم و دیوان اشعار. اشعار فیض بالغ بر سیزده هزار بیت است. وی درسال ۱۰۹۰هجری قمری درگذشت و در کاشان به خاک سپرده شد.
آثار فیض کاشانی
شعرهای فیض کاشانی
- غزل شمارهٔ ۱۹۵ — شدیم بار کش ره زن هوا بعبث
- غزل شمارهٔ ۱۹۲ — رفتار آشوب بالا قیامت
- غزل شمارهٔ ۱۹۴ — جان ندارد جز تو کس یا مستغاث
- غزل شمارهٔ ۱۹۷ — هر آنچه بود ندارد وجود اوست عبث
- غزل شمارهٔ ۱۹۸ — جز تنعم بغم یار عبث بود عبث
- غزل شمارهٔ ۱۹۶ — دلی که عشق ندارد وجود اوست عبث
- غزل شمارهٔ ۱۹۹ — گذشت عمر تو امسال همچو پار عبث
- غزل شمارهٔ ۱۹۳ — من نروم ز پیش تودست منست و دامنت
- غزل شمارهٔ ۲۰۳ — عشق بری پیکران می نپذیرد علاج
- غزل شمارهٔ ۲۰۰ — بمهر تو دادم دل و جان عبث
- غزل شمارهٔ ۲۰۵ — این جهان بی بقا هیچست هیچ
- غزل شمارهٔ ۲۰۴ — در تنم دل خون شد از دلهای کج
- غزل شمارهٔ ۲۰۷ — رام قتلی و ما علیه حباح
- غزل شمارهٔ ۲۰۶ — من و یاد خدا دگر همه هیچ
- غزل شمارهٔ ۲۰۲ — داغ دل عاشقان می نپذیرد علاج
- غزل شمارهٔ ۲۰۱ — اگر از عشق حق بر سرنهی تاج
- غزل شمارهٔ ۲۰۸ — یا ندیمی قم فان الدّیک صاح
- غزل شمارهٔ ۲۱۵ — کاش از جانان رسد پیغام تلخ
- غزل شمارهٔ ۲۱۴ — جز خدا را بندگی تلخ است تلخ
- غزل شمارهٔ ۲۱۱ — خطیب عشق ندا کرد با زبان فصیح
- غزل شمارهٔ ۲۰۹ — دلا فیض بر از لقای صباح
- غزل شمارهٔ ۲۱۰ — چشم او کرد بقتلم تصریح
- غزل شمارهٔ ۲۱۲ — خوش آن زمان که رود جان بدانسرای فراخ
- غزل شمارهٔ ۲۱۳ — نعیمی یا جحیمی جنتی ای عشق یا دوزخ