فیض کاشانی
زندگی‌نامهٔ فیض کاشانی
ملا محمد محسن فیض کاشانی شاعر قرن یازدهم و معاصر با شاه عباس دوم بوده است. او در سال ۱۰۰۷ هجری قمری در کاشان متولد شد و پس از پایان مقدمات علوم و دانشهای زمان خویش به شیراز رفت و به حلقهٔ شاگردان ملاصدرا پیوست و سرانجام با دختر وی ازدواج نمود. وی از علمای بزرگ عهد خویش محسوب می‌شده و تألیفاتی در علوم عقلیه و نقلیه و حکمت و اخلاق دارد که مهمترین آنها عبارتند از: ابواب الجنان، تفسیر صافی، تفسیر اصفی، کتاب وافی (در شرح کافی)، شافی، مفاتیح الشرایع، اسرارالصلوة، علم الیقین در اصول دین، تشریح (در هیئت) سفینة النجاه، شرح صحیفه سجادیه، ترجمة الصلوه (به فارسی)، ترجمهٔ طهارت (به فارسی)، ترجمهٔ عقاید (به فارسی)، فهرست علوم و دیوان اشعار. اشعار فیض بالغ بر سیزده هزار بیت است. وی درسال ۱۰۹۰هجری قمری درگذشت و در کاشان به خاک سپرده شد.
آثار فیض کاشانی
شعرهای فیض کاشانی
- غزل شمارهٔ ۲۴۶ — غمی هست در دل که گفتن ندارد
- غزل شمارهٔ ۲۴۳ — دل من بیاد جانان ز جهان خبر ندارد
- غزل شمارهٔ ۲۴۲ — هر دم سر پر شورم سودای دگر دارد
- غزل شمارهٔ ۲۴۵ — با هیچکس این کش مکش آن یار ندارد
- غزل شمارهٔ ۲۴۴ — گفتم مگر ز رویت زاهد خبر ندارد
- غزل شمارهٔ ۲۴۷ — سرم سودای سودائی ندارد
- غزل شمارهٔ ۲۴۰ — کسی کو چشم دل بیدار دارد
- غزل شمارهٔ ۲۴۱ — ز شراب وصل جانان سر من خمار دارد
- غزل شمارهٔ ۲۵۴ — ز روی مهوشان چشمم دمی دل بر نمی‌دارد
- غزل شمارهٔ ۲۵۵ — خبر شوق مرا هر که به یاران ببرد
- غزل شمارهٔ ۲۴۸ — چه عیش آن را که سودایی ندارد
- غزل شمارهٔ ۲۵۰ — خوشا آن سر که سودای تو دارد
- غزل شمارهٔ ۲۵۱ — خورشید فلک روشنی از روی تو دارد
- غزل شمارهٔ ۲۵۲ — مستی ز شراب لب جانان مزه دارد
- غزل شمارهٔ ۲۵۳ — شهره شهر شود هر که جمالی دارد
- غزل شمارهٔ ۲۴۹ — دلم هیهای او دارد سرم سودای او دارد
- غزل شمارهٔ ۲۵۶ — مخموری از خمار بجامی که میخرد
- غزل شمارهٔ ۲۶۳ — آمد شبی خیالش در صدر سینه جا کرد
- غزل شمارهٔ ۲۶۲ — خوشا آنکو انابت با خدا کرد
- غزل شمارهٔ ۲۵۷ — از بهر من شراب بوامی که می خرد
- غزل شمارهٔ ۲۵۸ — بی لقای دوست حاشا روزگارم بگذرد
- غزل شمارهٔ ۲۶۰ — جان گذر میکند آن به که بجانان گذرد
- غزل شمارهٔ ۲۵۹ — تا بکی بی باده و مطرب مدارم بگذرد
- غزل شمارهٔ ۲۶۱ — عارف خدای دید در اصنام و حال کرد