فیض کاشانی
زندگی‌نامهٔ فیض کاشانی
ملا محمد محسن فیض کاشانی شاعر قرن یازدهم و معاصر با شاه عباس دوم بوده است. او در سال ۱۰۰۷ هجری قمری در کاشان متولد شد و پس از پایان مقدمات علوم و دانشهای زمان خویش به شیراز رفت و به حلقهٔ شاگردان ملاصدرا پیوست و سرانجام با دختر وی ازدواج نمود. وی از علمای بزرگ عهد خویش محسوب می‌شده و تألیفاتی در علوم عقلیه و نقلیه و حکمت و اخلاق دارد که مهمترین آنها عبارتند از: ابواب الجنان، تفسیر صافی، تفسیر اصفی، کتاب وافی (در شرح کافی)، شافی، مفاتیح الشرایع، اسرارالصلوة، علم الیقین در اصول دین، تشریح (در هیئت) سفینة النجاه، شرح صحیفه سجادیه، ترجمة الصلوه (به فارسی)، ترجمهٔ طهارت (به فارسی)، ترجمهٔ عقاید (به فارسی)، فهرست علوم و دیوان اشعار. اشعار فیض بالغ بر سیزده هزار بیت است. وی درسال ۱۰۹۰هجری قمری درگذشت و در کاشان به خاک سپرده شد.
آثار فیض کاشانی
شعرهای فیض کاشانی
- غزل شمارهٔ ۵۵۶ — آفریننده جهان لبیک
- غزل شمارهٔ ۵۵۸ — دلم بحر و عشق تو در وی نهنگ
- غزل شمارهٔ ۵۵۷ — گذر کن ز بیغولهٔ نام و ننگ
- غزل شمارهٔ ۵۵۲ — آن روی در نظر چو نداری ببار اشک
- غزل شمارهٔ ۵۵۹ — عاشق و معشوق را راهی بود از دل بدل
- غزل شمارهٔ ۵۵۳ — پرورد گارا بنده‌ام الملک لک و الحمد لک
- غزل شمارهٔ ۵۵۵ — کی بود دل زین چنین گردد خنک
- غزل شمارهٔ ۵۵۴ — وجودی لک شهودی لک ثبوتی لک ثباتی لک
- غزل شمارهٔ ۵۶۵ — صد شکر که عاقبت سر آمد غم دل
- غزل شمارهٔ ۵۶۱ — نگاه ارکنی جان ستانی تغافل کنی دل
- غزل شمارهٔ ۵۶۰ — پرتو شمع رخت شد در وجودم مشتعل
- غزل شمارهٔ ۵۶۷ — تا کی ز فراق تو نهم بر سر غم غم
- غزل شمارهٔ ۵۶۳ — ای جمال هر جمیل و ای جمالت بی‌مثال
- غزل شمارهٔ ۵۶۶ — ای فغان از هی هی و هیهای دل
- غزل شمارهٔ ۵۶۲ — گلزار رخت دیدم شد خار به چشمم گل
- غزل شمارهٔ ۵۶۴ — منزلگه یار است دل ماوای دلدارست دل
- غزل شمارهٔ ۵۷۲ — بخوشی بگذریم از هر کام
- غزل شمارهٔ ۵۶۹ — روز میگردد اگر رو مینمائی در شبم
- غزل شمارهٔ ۵۶۸ — بیا بیا بسرم تا بپات جان بدهم
- غزل شمارهٔ ۵۷۰ — هر رنج که میرسد بجانم
- غزل شمارهٔ ۵۷۴ — ما مستانیم بی می و جام
- غزل شمارهٔ ۵۷۵ — منم که ساختهٔ دست ابتلای توام
- غزل شمارهٔ ۵۷۳ — ای خوشا وقت عاشق بد نام
- غزل شمارهٔ ۵۷۱ — نشود کام بر دل ما رام