فیض کاشانی
زندگی‌نامهٔ فیض کاشانی
ملا محمد محسن فیض کاشانی شاعر قرن یازدهم و معاصر با شاه عباس دوم بوده است. او در سال ۱۰۰۷ هجری قمری در کاشان متولد شد و پس از پایان مقدمات علوم و دانشهای زمان خویش به شیراز رفت و به حلقهٔ شاگردان ملاصدرا پیوست و سرانجام با دختر وی ازدواج نمود. وی از علمای بزرگ عهد خویش محسوب می‌شده و تألیفاتی در علوم عقلیه و نقلیه و حکمت و اخلاق دارد که مهمترین آنها عبارتند از: ابواب الجنان، تفسیر صافی، تفسیر اصفی، کتاب وافی (در شرح کافی)، شافی، مفاتیح الشرایع، اسرارالصلوة، علم الیقین در اصول دین، تشریح (در هیئت) سفینة النجاه، شرح صحیفه سجادیه، ترجمة الصلوه (به فارسی)، ترجمهٔ طهارت (به فارسی)، ترجمهٔ عقاید (به فارسی)، فهرست علوم و دیوان اشعار. اشعار فیض بالغ بر سیزده هزار بیت است. وی درسال ۱۰۹۰هجری قمری درگذشت و در کاشان به خاک سپرده شد.
آثار فیض کاشانی
شعرهای فیض کاشانی
- غزل شمارهٔ ۶۳۱ — زهر قهر ار تو کنی در جامم
- غزل شمارهٔ ۶۲۴ — از معانی مغز بیرون می‌کشم
- غزل شمارهٔ ۶۲۹ — ای ز الطاف تو شیرین کامم
- غزل شمارهٔ ۶۲۶ — کنم اندیشهٔ دنیا شود عقبا فراموشم
- غزل شمارهٔ ۶۳۰ — شهد لطفست گهی در کامم
- غزل شمارهٔ ۶۲۵ — از دلم بس ناله بیرون می‌کشم
- غزل شمارهٔ ۶۲۸ — بشست یار و زلف یار در بندم خوشا حالم
- غزل شمارهٔ ۶۲۷ — خویشتن را در هوا کردیم گم
- غزل شمارهٔ ۶۳۶ — من این زهد ریائی را نمیدانم نمیدانم
- غزل شمارهٔ ۶۳۸ — چنان شدم که قبیح از حسن نمیدانم
- غزل شمارهٔ ۶۳۵ — وه که جان یا تنم نمیدانم
- غزل شمارهٔ ۶۳۷ — من آئین جدائی را نمیدانم نمیدانم
- غزل شمارهٔ ۶۳۳ — از آن ز صحبت یاران کشیده دامانم
- غزل شمارهٔ ۶۳۹ — عمر عزیز تا یکی صرف در آرزو کنم
- غزل شمارهٔ ۶۳۴ — شب تار است روز من بیا خورشید تابانم
- غزل شمارهٔ ۶۳۲ — خدایا از بدم بگذر ببخشا جرم و عصیانم
- غزل شمارهٔ ۶۴۲ — میتوانم ز آب دیده دشت را دریا کنم
- غزل شمارهٔ ۶۴۶ — پیوسته خستهٔ غم یارم چه‌سان کنم
- غزل شمارهٔ ۶۴۵ — فرمان نمیبرد این دل چه‌سان کنم
- غزل شمارهٔ ۶۴۴ — عشق تو کوتا که حرز جان کنم
- غزل شمارهٔ ۶۴۰ — از دور بر خرامش قدت ثنا کنم
- غزل شمارهٔ ۶۴۳ — گر وصل خواهد دلبرم من بیخ هجران بشکنم
- غزل شمارهٔ ۶۴۱ — میل صحرا گر کنی من سینه را صحرا کنم
- غزل شمارهٔ ۶۴۷ — باده بیار ساقیا تا که بمی وضو کنم