فیض کاشانی
زندگی‌نامهٔ فیض کاشانی
ملا محمد محسن فیض کاشانی شاعر قرن یازدهم و معاصر با شاه عباس دوم بوده است. او در سال ۱۰۰۷ هجری قمری در کاشان متولد شد و پس از پایان مقدمات علوم و دانشهای زمان خویش به شیراز رفت و به حلقهٔ شاگردان ملاصدرا پیوست و سرانجام با دختر وی ازدواج نمود. وی از علمای بزرگ عهد خویش محسوب می‌شده و تألیفاتی در علوم عقلیه و نقلیه و حکمت و اخلاق دارد که مهمترین آنها عبارتند از: ابواب الجنان، تفسیر صافی، تفسیر اصفی، کتاب وافی (در شرح کافی)، شافی، مفاتیح الشرایع، اسرارالصلوة، علم الیقین در اصول دین، تشریح (در هیئت) سفینة النجاه، شرح صحیفه سجادیه، ترجمة الصلوه (به فارسی)، ترجمهٔ طهارت (به فارسی)، ترجمهٔ عقاید (به فارسی)، فهرست علوم و دیوان اشعار. اشعار فیض بالغ بر سیزده هزار بیت است. وی درسال ۱۰۹۰هجری قمری درگذشت و در کاشان به خاک سپرده شد.
آثار فیض کاشانی
شعرهای فیض کاشانی
- غزل شمارهٔ ۶۰۶ — من تاب فراق تو ندارم
- غزل شمارهٔ ۶۰۴ — همه عمر بر ره تو رخ خود بخاک سودم
- غزل شمارهٔ ۶۰۱ — من دیوانه گرد هر پری‌رخسار می‌گردم
- غزل شمارهٔ ۶۰۰ — درین گلشن من بیدل به بوی یار می‌گردم
- غزل شمارهٔ ۶۰۲ — ای جان مردم جانان مردم
- غزل شمارهٔ ۶۰۳ — تن دادم او را جان شدم جان دادمش جانان شدم
- غزل شمارهٔ ۶۰۵ — خم ابروی تو محراب رکوع است و سجودم
- غزل شمارهٔ ۶۰۷ — من و عشق و مستی عشق به جز این هنر ندارم
- غزل شمارهٔ ۶۱۱ — صنمی ماه رو هوس دارم
- غزل شمارهٔ ۶۱۲ — ز تو ای گشاد دلها همه کار بسته دارم
- غزل شمارهٔ ۶۱۰ — ناله‌ای با اثر هوس دارم
- غزل شمارهٔ ۶۰۹ — لبکی چون شکر هوس دارم
- غزل شمارهٔ ۶۱۴ — الا یا ایها الساقی بده جامی که مخمورم
- غزل شمارهٔ ۶۱۵ — چشم خوش پر شعبده مست تو نازم
- غزل شمارهٔ ۶۰۸ — امروز دگر در سر سودای دگر دارم
- غزل شمارهٔ ۶۱۳ — آمده‌ام بدین جهان تا که ز نی شکر برم
- غزل شمارهٔ ۶۲۰ — من آن نیم که توانم ز تو جدا باشم
- غزل شمارهٔ ۶۲۲ — تا من نشوم بیخود هشیار نمی‌باشم
- غزل شمارهٔ ۶۲۱ — چه میشود که مقیم در جناب تو باشم
- غزل شمارهٔ ۶۱۷ — من واله جمال فروزان یک کسم
- غزل شمارهٔ ۶۱۸ — قلم گرفتم و گفتم مگر دعا بنویسم
- غزل شمارهٔ ۶۱۶ — اگر آهی کشم دریا بسوزم
- غزل شمارهٔ ۶۱۹ — بدوست حال دل سوگوار را چه نویسم
- غزل شمارهٔ ۶۲۳ — چون غمی زور آورد خود را به صحرا می‌کشم