فیض کاشانی
زندگی‌نامهٔ فیض کاشانی
ملا محمد محسن فیض کاشانی شاعر قرن یازدهم و معاصر با شاه عباس دوم بوده است. او در سال ۱۰۰۷ هجری قمری در کاشان متولد شد و پس از پایان مقدمات علوم و دانشهای زمان خویش به شیراز رفت و به حلقهٔ شاگردان ملاصدرا پیوست و سرانجام با دختر وی ازدواج نمود. وی از علمای بزرگ عهد خویش محسوب می‌شده و تألیفاتی در علوم عقلیه و نقلیه و حکمت و اخلاق دارد که مهمترین آنها عبارتند از: ابواب الجنان، تفسیر صافی، تفسیر اصفی، کتاب وافی (در شرح کافی)، شافی، مفاتیح الشرایع، اسرارالصلوة، علم الیقین در اصول دین، تشریح (در هیئت) سفینة النجاه، شرح صحیفه سجادیه، ترجمة الصلوه (به فارسی)، ترجمهٔ طهارت (به فارسی)، ترجمهٔ عقاید (به فارسی)، فهرست علوم و دیوان اشعار. اشعار فیض بالغ بر سیزده هزار بیت است. وی درسال ۱۰۹۰هجری قمری درگذشت و در کاشان به خاک سپرده شد.
آثار فیض کاشانی
شعرهای فیض کاشانی
- غزل شمارهٔ ۶۷۹ — هر جمالی که بر افروخت خریدار شدیم
- غزل شمارهٔ ۶۷۴ — تا آتش عشق رخت در جان و دل افروختیم
- غزل شمارهٔ ۶۷۶ — بکوی یار بی‌پروا گذشتیم
- غزل شمارهٔ ۶۷۲ — ذّره ذرّه ز آسیای آسمان افتاده‌ایم
- غزل شمارهٔ ۶۷۸ — هر جمیلی که بدیدیم بدو یار شدیم
- غزل شمارهٔ ۶۷۵ — ما سر مستان مست مستیم
- غزل شمارهٔ ۶۷۷ — رفتیم ازین دیار رفتیم
- غزل شمارهٔ ۶۷۳ — از حضور قدس جانرا در سفر افکنده‌ایم
- غزل شمارهٔ ۶۸۱ — ما را ره توفیق نمودند و بریدیم
- غزل شمارهٔ ۶۸۳ — دردا که درین راه بسی رنج کشیدیم
- غزل شمارهٔ ۶۸۷ — بیا ای اشک خونین تا که بر بخت زبون گریم
- غزل شمارهٔ ۶۸۴ — چشم بر هر چه گشادیم رخ خوب تو دیدیم
- غزل شمارهٔ ۶۸۶ — ما دیدهٔ اشکبار داریم
- غزل شمارهٔ ۶۸۲ — بس جور کشیدیم در این ره که بریدیم
- غزل شمارهٔ ۶۸۰ — فخر دو عالمیم و گدای تو آمدیم
- غزل شمارهٔ ۶۸۵ — از غیبب عدم رخت بهستی چو کشیدیم
- غزل شمارهٔ ۶۹۴ — ای دل بیا که تا بخدا التجا کنیم
- غزل شمارهٔ ۶۹۵ — ای دل بیا که بر در میخانه جا کنیم
- غزل شمارهٔ ۶۹۲ — کی آیدم می در نظر مست جمال ساقیم
- غزل شمارهٔ ۶۹۱ — چون یار ما تو باشی ز اغیار فارغیم
- غزل شمارهٔ ۶۸۸ — بیائید یاران بهم دوست باشیم
- غزل شمارهٔ ۶۹۰ — طرفی نبستم زین جهان استغفرالله العظیم
- غزل شمارهٔ ۶۸۹ — بیا تا مونس هم یار هم غمخوار هم باشیم
- غزل شمارهٔ ۶۹۳ — از دم صبح ازل با عشق یار و همدمیم