فیض کاشانی
زندگی‌نامهٔ فیض کاشانی
ملا محمد محسن فیض کاشانی شاعر قرن یازدهم و معاصر با شاه عباس دوم بوده است. او در سال ۱۰۰۷ هجری قمری در کاشان متولد شد و پس از پایان مقدمات علوم و دانشهای زمان خویش به شیراز رفت و به حلقهٔ شاگردان ملاصدرا پیوست و سرانجام با دختر وی ازدواج نمود. وی از علمای بزرگ عهد خویش محسوب می‌شده و تألیفاتی در علوم عقلیه و نقلیه و حکمت و اخلاق دارد که مهمترین آنها عبارتند از: ابواب الجنان، تفسیر صافی، تفسیر اصفی، کتاب وافی (در شرح کافی)، شافی، مفاتیح الشرایع، اسرارالصلوة، علم الیقین در اصول دین، تشریح (در هیئت) سفینة النجاه، شرح صحیفه سجادیه، ترجمة الصلوه (به فارسی)، ترجمهٔ طهارت (به فارسی)، ترجمهٔ عقاید (به فارسی)، فهرست علوم و دیوان اشعار. اشعار فیض بالغ بر سیزده هزار بیت است. وی درسال ۱۰۹۰هجری قمری درگذشت و در کاشان به خاک سپرده شد.
آثار فیض کاشانی
شعرهای فیض کاشانی
- غزل شمارهٔ ۶۵۲ — با خیالت شور و مستی میکنم
- غزل شمارهٔ ۶۵۱ — از شراب عشق مستی میکنم
- غزل شمارهٔ ۶۴۹ — از برکات حسن تو جذب مراد میکنم
- غزل شمارهٔ ۶۵۳ — آنکه کارش با دلست و نیست او را دل منم
- غزل شمارهٔ ۶۵۵ — در چهرهٔ مهرویان انوار تو می‌بینم
- غزل شمارهٔ ۶۵۴ — بسوی او نگرم کان ناز می‌بینم
- غزل شمارهٔ ۶۴۸ — گر دل به عشق من دهی بهر تو دلداری کنم
- غزل شمارهٔ ۶۵۰ — شب‌ها حدیث زلف تو تکرار میکنم
- غزل شمارهٔ ۶۶۱ — باده در باده مست چون نشوم
- غزل شمارهٔ ۶۶۲ — آنکه ز الطاف نو پیوست بهم
- غزل شمارهٔ ۶۶۰ — بینم چو جمال یار مدهوش شوم
- غزل شمارهٔ ۶۵۷ — زین جهان پست بالا میروم
- غزل شمارهٔ ۶۵۶ — حسن رخ مه رویان از روی تو می‌بینم
- غزل شمارهٔ ۶۶۳ — از عشق یار خوشم از حسن یار هم
- غزل شمارهٔ ۶۵۸ — از سر کویت ای نگار میروم و نمیروم
- غزل شمارهٔ ۶۵۹ — رعیتی است چو خاری بیا امیر شوم
- غزل شمارهٔ ۶۶۷ — کو عشق کو سودای عشق تا در جهان غوغا نهم
- غزل شمارهٔ ۶۶۸ — یاد یاران که کنند از دل و جان یاری هم
- غزل شمارهٔ ۶۷۰ — اگر بدیم و گر نیک خاکسار توایم
- غزل شمارهٔ ۶۶۹ — مرا هرچند رانی دیگر آیم
- غزل شمارهٔ ۶۷۱ — ما ز مافوق فلک در بحر و بر افتاده‌ایم
- غزل شمارهٔ ۶۶۴ — دردم ز حد فزون شد و غم بیشمار هم
- غزل شمارهٔ ۶۶۶ — دل میکنمت فدا و جان هم
- غزل شمارهٔ ۶۶۵ — از بخت شکوه دارم و از دست یار هم