فیض کاشانی
زندگی‌نامهٔ فیض کاشانی
ملا محمد محسن فیض کاشانی شاعر قرن یازدهم و معاصر با شاه عباس دوم بوده است. او در سال ۱۰۰۷ هجری قمری در کاشان متولد شد و پس از پایان مقدمات علوم و دانشهای زمان خویش به شیراز رفت و به حلقهٔ شاگردان ملاصدرا پیوست و سرانجام با دختر وی ازدواج نمود. وی از علمای بزرگ عهد خویش محسوب می‌شده و تألیفاتی در علوم عقلیه و نقلیه و حکمت و اخلاق دارد که مهمترین آنها عبارتند از: ابواب الجنان، تفسیر صافی، تفسیر اصفی، کتاب وافی (در شرح کافی)، شافی، مفاتیح الشرایع، اسرارالصلوة، علم الیقین در اصول دین، تشریح (در هیئت) سفینة النجاه، شرح صحیفه سجادیه، ترجمة الصلوه (به فارسی)، ترجمهٔ طهارت (به فارسی)، ترجمهٔ عقاید (به فارسی)، فهرست علوم و دیوان اشعار. اشعار فیض بالغ بر سیزده هزار بیت است. وی درسال ۱۰۹۰هجری قمری درگذشت و در کاشان به خاک سپرده شد.
آثار فیض کاشانی
شعرهای فیض کاشانی
- غزل شمارهٔ ۶۹۹ — روزها در طلبت می‌پویم
- غزل شمارهٔ ۷۰۱ — کی باشد از جهان بدن سوی جان رویم
- غزل شمارهٔ ۶۹۸ — ای خدا عشقی که دل بر آتشش بریان کنیم
- غزل شمارهٔ ۶۹۷ — گر شود روزی شبی کان ماهرا مهمان کنیم
- غزل شمارهٔ ۷۰۰ — حسنش دریا و من سبویم
- غزل شمارهٔ ۶۹۶ — ایخوش آنروزی که ما جان در ره جانان کنیم
- غزل شمارهٔ ۷۰۲ — خیز تازین خاکدان بیرون رویم
- غزل شمارهٔ ۷۰۳ — وقت آنست که جوینده اسرار شویم
- غزل شمارهٔ ۷۰۹ — در حریم قدس جانرا نیست بار از ننگ تن
- غزل شمارهٔ ۷۰۸ — نوش من نیش مکن دورم از خویش مکن
- غزل شمارهٔ ۷۰۷ — رنجیده از من میگذشت گفتم چه کردم جان من
- غزل شمارهٔ ۷۱۱ — آرامت از تن میرود زین شاهدان سیمتن
- غزل شمارهٔ ۷۰۴ — بدرد عشق بیدرمان دوای درد من میکن
- غزل شمارهٔ ۷۱۰ — در دل هر ذره مهر جان ما دارد وطن
- غزل شمارهٔ ۷۰۵ — هر که میخواهد سخن گستر بود در انجمن
- غزل شمارهٔ ۷۰۶ — در ره دانش بفکر تا بتوان گام زن
- غزل شمارهٔ ۷۱۳ — بهار آمد بهار آمد بهار طلعت جانان
- غزل شمارهٔ ۷۱۲ — ز نهار مکن ای جان این درد مرا درمان
- غزل شمارهٔ ۷۱۵ — تنم از خاک شد پیدا شود در خاک هم پنهان
- غزل شمارهٔ ۷۱۶ — ای برون از سرای کون و مکان
- غزل شمارهٔ ۷۱۴ — بهار آمد بهار آمد چمن شد پر گل و ریحان
- غزل شمارهٔ ۷۱۷ — باغ روی تو روضه رضوان
- غزل شمارهٔ ۷۱۸ — زان دهان حرفی فکندی در میان
- غزل شمارهٔ ۷۱۹ — بر دل تنگ ما فضای جهان