فیض کاشانی
زندگی‌نامهٔ فیض کاشانی
ملا محمد محسن فیض کاشانی شاعر قرن یازدهم و معاصر با شاه عباس دوم بوده است. او در سال ۱۰۰۷ هجری قمری در کاشان متولد شد و پس از پایان مقدمات علوم و دانشهای زمان خویش به شیراز رفت و به حلقهٔ شاگردان ملاصدرا پیوست و سرانجام با دختر وی ازدواج نمود. وی از علمای بزرگ عهد خویش محسوب می‌شده و تألیفاتی در علوم عقلیه و نقلیه و حکمت و اخلاق دارد که مهمترین آنها عبارتند از: ابواب الجنان، تفسیر صافی، تفسیر اصفی، کتاب وافی (در شرح کافی)، شافی، مفاتیح الشرایع، اسرارالصلوة، علم الیقین در اصول دین، تشریح (در هیئت) سفینة النجاه، شرح صحیفه سجادیه، ترجمة الصلوه (به فارسی)، ترجمهٔ طهارت (به فارسی)، ترجمهٔ عقاید (به فارسی)، فهرست علوم و دیوان اشعار. اشعار فیض بالغ بر سیزده هزار بیت است. وی درسال ۱۰۹۰هجری قمری درگذشت و در کاشان به خاک سپرده شد.
آثار فیض کاشانی
شعرهای فیض کاشانی
- غزل شمارهٔ ۷۴۸ — بغم خویش دل ما خوش کن
- غزل شمارهٔ ۷۴۷ — خدایا مرا از من آزاد کن
- غزل شمارهٔ ۷۴۶ — به کفافی دلا قناعت کن
- غزل شمارهٔ ۷۴۴ — مستانه برا گوشهٔ چشمی سوی ما کن
- غزل شمارهٔ ۷۴۵ — بیا بمیکده تأثیر را تماشا کن
- غزل شمارهٔ ۷۵۱ — ای خدا این درد را درمان مکن
- غزل شمارهٔ ۷۴۹ — از هوس بگذر و دل پاک از آلایش کن
- غزل شمارهٔ ۷۵۰ — الهی ز عصیان مرا پاک کن
- غزل شمارهٔ ۷۵۴ — چاره‌ها رفت ز دست دل بیچاره من
- غزل شمارهٔ ۷۵۵ — یگره ز خانه مست برا ای نگار من
- غزل شمارهٔ ۷۵۶ — دلی داشتم رفت از دست من
- غزل شمارهٔ ۷۵۸ — چه با من میکند یاران ببینید آن نگار من
- غزل شمارهٔ ۷۵۷ — برون از چار و نُه در چار و نُه پیداست یار من
- غزل شمارهٔ ۷۵۲ — عشقم فزون کن عقلم جنون کن
- غزل شمارهٔ ۷۵۹ — در کف پیاله دوش درآمد نگار من
- غزل شمارهٔ ۷۵۳ — جان ز من مستان دل ببر خون کن
- غزل شمارهٔ ۷۶۳ — تیغ کشی گاه به آهنگ من
- غزل شمارهٔ ۷۶۱ — مهرت بجان بهار دل داغدار من
- غزل شمارهٔ ۷۶۲ — یک نگاه از تو و در باختن جان از من
- غزل شمارهٔ ۷۶۴ — بیا بیا که نمانده است صبر در دل من
- غزل شمارهٔ ۷۶۵ — ای دوای درد بی‌درمان من
- غزل شمارهٔ ۷۶۶ — ای که هم دردی و هم درمان من
- غزل شمارهٔ ۷۶۷ — باز آی جان من و جانان من
- غزل شمارهٔ ۷۶۰ — از دست من گرفت هوا اختیار من