فیض کاشانی
زندگی‌نامهٔ فیض کاشانی
ملا محمد محسن فیض کاشانی شاعر قرن یازدهم و معاصر با شاه عباس دوم بوده است. او در سال ۱۰۰۷ هجری قمری در کاشان متولد شد و پس از پایان مقدمات علوم و دانشهای زمان خویش به شیراز رفت و به حلقهٔ شاگردان ملاصدرا پیوست و سرانجام با دختر وی ازدواج نمود. وی از علمای بزرگ عهد خویش محسوب می‌شده و تألیفاتی در علوم عقلیه و نقلیه و حکمت و اخلاق دارد که مهمترین آنها عبارتند از: ابواب الجنان، تفسیر صافی، تفسیر اصفی، کتاب وافی (در شرح کافی)، شافی، مفاتیح الشرایع، اسرارالصلوة، علم الیقین در اصول دین، تشریح (در هیئت) سفینة النجاه، شرح صحیفه سجادیه، ترجمة الصلوه (به فارسی)، ترجمهٔ طهارت (به فارسی)، ترجمهٔ عقاید (به فارسی)، فهرست علوم و دیوان اشعار. اشعار فیض بالغ بر سیزده هزار بیت است. وی درسال ۱۰۹۰هجری قمری درگذشت و در کاشان به خاک سپرده شد.
آثار فیض کاشانی
شعرهای فیض کاشانی
- غزل شمارهٔ ۷۲۳ — ای باد صبا سلام یاران برسان
- غزل شمارهٔ ۷۲۶ — چشم جانرا ضیاست این دیوان
- غزل شمارهٔ ۷۲۷ — تا چند بر باطل نهی ایدل مدار خویشتن
- غزل شمارهٔ ۷۲۱ — نیست چو من واپسی در همه واپسان
- غزل شمارهٔ ۷۲۴ — در سرم عشق تو ای یار همانست همان
- غزل شمارهٔ ۷۲۲ — گاه شود جلوه‌گر مهر رخش در کسان
- غزل شمارهٔ ۷۲۰ — ای که درد مرا توئی درمان
- غزل شمارهٔ ۷۲۵ — گذر کن ای صبا در کوی جانان
- غزل شمارهٔ ۷۳۳ — ذرهٔ درد بر آن مایهٔ درمان بردن
- غزل شمارهٔ ۷۳۵ — نه چشم آنکه برویش نظر توان کردن
- غزل شمارهٔ ۷۳۰ — با دل من جلو گلزار میگوید سخن
- غزل شمارهٔ ۷۲۸ — منگر تو در روی بتان بهر هوای خویشتن
- غزل شمارهٔ ۷۳۲ — بلبل از گلزار میگوید سخن
- غزل شمارهٔ ۷۳۴ — غمش غمی نه که از دل بدر توان کردن
- غزل شمارهٔ ۷۲۹ — به نثر اگر چه توان گوهر سخن سفتن
- غزل شمارهٔ ۷۳۱ — با دلم گلزار میگوید سخن
- غزل شمارهٔ ۷۳۹ — ای که داری هوس طلعت جانان دیدن
- غزل شمارهٔ ۷۴۱ — بود بدتر ز هر زهری مزیدن
- غزل شمارهٔ ۷۴۰ — رای فرزانه چو باشد رخ خوبان دیدن
- غزل شمارهٔ ۷۳۶ — تیره شد در چشمم از دنیا بدر باید شدن
- غزل شمارهٔ ۷۴۲ — دلا برخیز و پائی بر بساط خود نمائی زن
- غزل شمارهٔ ۷۳۷ — تا نگوئی هست آسان عشق را رهبر شدن
- غزل شمارهٔ ۷۴۳ — در جهان افکندهٔ غوغای حسن
- غزل شمارهٔ ۷۳۸ — نخست آید بدل پیک شنیدن