فیض کاشانی
زندگی‌نامهٔ فیض کاشانی
ملا محمد محسن فیض کاشانی شاعر قرن یازدهم و معاصر با شاه عباس دوم بوده است. او در سال ۱۰۰۷ هجری قمری در کاشان متولد شد و پس از پایان مقدمات علوم و دانشهای زمان خویش به شیراز رفت و به حلقهٔ شاگردان ملاصدرا پیوست و سرانجام با دختر وی ازدواج نمود. وی از علمای بزرگ عهد خویش محسوب می‌شده و تألیفاتی در علوم عقلیه و نقلیه و حکمت و اخلاق دارد که مهمترین آنها عبارتند از: ابواب الجنان، تفسیر صافی، تفسیر اصفی، کتاب وافی (در شرح کافی)، شافی، مفاتیح الشرایع، اسرارالصلوة، علم الیقین در اصول دین، تشریح (در هیئت) سفینة النجاه، شرح صحیفه سجادیه، ترجمة الصلوه (به فارسی)، ترجمهٔ طهارت (به فارسی)، ترجمهٔ عقاید (به فارسی)، فهرست علوم و دیوان اشعار. اشعار فیض بالغ بر سیزده هزار بیت است. وی درسال ۱۰۹۰هجری قمری درگذشت و در کاشان به خاک سپرده شد.
آثار فیض کاشانی
شعرهای فیض کاشانی
- غزل شمارهٔ ۸۱۹ — جامی لبا لب بایدت لب بر لب ساقی بده
- غزل شمارهٔ ۸۱۸ — خوشه چین حسنم من گرد خرمنت ای ماه
- غزل شمارهٔ ۸۲۱ — ای که دردت با دوا آمیخته
- غزل شمارهٔ ۸۲۰ — ز شر دیو بدرگاه ما بیار پناه
- غزل شمارهٔ ۸۱۷ — ز حق رسید ندا لا اله الا هو
- غزل شمارهٔ ۸۱۶ — عشق رسید و دل بزد نوبت پادشاه نو
- غزل شمارهٔ ۸۲۲ — ای ز کویت ره گذر بسته
- غزل شمارهٔ ۸۲۳ — شب و روز در ره تو من مبتلا نشسته
- غزل شمارهٔ ۸۲۵ — خدایا دلم را گشادی بده
- غزل شمارهٔ ۸۲۶ — دل بعشق خدای یکتا ده
- غزل شمارهٔ ۸۲۷ — من آشفته را در راه یاری کار افتاده
- غزل شمارهٔ ۸۲۸ — دلم در وادی خونخوار عشقی زار افتاده
- غزل شمارهٔ ۸۳۱ — بار الها راستان را در حریمت بار ده
- غزل شمارهٔ ۸۲۹ — بیا زاهد مرا با حضرت تو کار افتاده
- غزل شمارهٔ ۸۲۴ — دل از من بردی ای دلبر به فن آهسته آهسته
- غزل شمارهٔ ۸۳۰ — بر آن رخسار تا آن طره طرار افتاده
- غزل شمارهٔ ۸۳۳ — یا رب این مخمور را در بزم مستان بار ده
- غزل شمارهٔ ۸۳۴ — ای دوست بیا که طاقتم طاق شده
- غزل شمارهٔ ۸۳۷ — دلم را ای خدا از عشق جان ده
- غزل شمارهٔ ۸۳۵ — از خودی ای خدا نجاتم ده
- غزل شمارهٔ ۸۳۶ — بدل گفتم سوی دلبر نشان ده
- غزل شمارهٔ ۸۳۹ — شهید علینا من رجونا شهوده
- غزل شمارهٔ ۸۳۲ — یا رب این مهجور را در بزم وصلت بار ده
- غزل شمارهٔ ۸۳۸ — خوشا دلی که ز غیر خداست آسوده