فیض کاشانی
زندگی‌نامهٔ فیض کاشانی
ملا محمد محسن فیض کاشانی شاعر قرن یازدهم و معاصر با شاه عباس دوم بوده است. او در سال ۱۰۰۷ هجری قمری در کاشان متولد شد و پس از پایان مقدمات علوم و دانشهای زمان خویش به شیراز رفت و به حلقهٔ شاگردان ملاصدرا پیوست و سرانجام با دختر وی ازدواج نمود. وی از علمای بزرگ عهد خویش محسوب می‌شده و تألیفاتی در علوم عقلیه و نقلیه و حکمت و اخلاق دارد که مهمترین آنها عبارتند از: ابواب الجنان، تفسیر صافی، تفسیر اصفی، کتاب وافی (در شرح کافی)، شافی، مفاتیح الشرایع، اسرارالصلوة، علم الیقین در اصول دین، تشریح (در هیئت) سفینة النجاه، شرح صحیفه سجادیه، ترجمة الصلوه (به فارسی)، ترجمهٔ طهارت (به فارسی)، ترجمهٔ عقاید (به فارسی)، فهرست علوم و دیوان اشعار. اشعار فیض بالغ بر سیزده هزار بیت است. وی درسال ۱۰۹۰هجری قمری درگذشت و در کاشان به خاک سپرده شد.
آثار فیض کاشانی
شعرهای فیض کاشانی
- رباعی شمارهٔ ۲۸ — در راه طلب تمام دردم دردم
- رباعی شمارهٔ ۲۳ — ای فیض بیا دلی به دریا انداز
- رباعی شمارهٔ ۲۷ — با من بودی منت نمی‌دانستم
- رباعی شمارهٔ ۲۵ — مغرور بعلم خود مشو مست مباش
- رباعی شمارهٔ ۲۹ — از غیب رسد، بدل سروشی هر دم
- رباعی شمارهٔ ۲۶ — از عشق مجاز گویمت چیست غرض
- رباعی شمارهٔ ۲۴ — خود را بمحیط خطر انداز و مترس
- رباعی شمارهٔ ۳۰ — از لذت عیش اینجهان سرد شدم
- رباعی شمارهٔ ۳۷ — کو همت عالئی که تا پست شوم
- رباعی شمارهٔ ۳۳ — دیدم دیدم که هرچه کردم کردم
- رباعی شمارهٔ ۳۶ — کی باشد و کی بحال خود پردازم
- رباعی شمارهٔ ۳۸ — حیران خودم که از کجا می‌آیم
- رباعی شمارهٔ ۳۲ — اینجا پاداش هر چه کردم دیدم
- رباعی شمارهٔ ۳۱ — از صحبت خلق سخت دلتنگ شدم
- رباعی شمارهٔ ۳۴ — یکچند بگرد خویشتن گردیدم
- رباعی شمارهٔ ۳۵ — در بحث بسی بگفتگو پیچیدم
- رباعی شمارهٔ ۴۱ — ای فیض بیا که عزم میخانه کنیم
- رباعی شمارهٔ ۴۲ — نیک است بکس بخویش نیکی کردن
- رباعی شمارهٔ ۴۶ — مهرت به سرشته حق در آب و گل من
- رباعی شمارهٔ ۴۵ — شادی و طرب به غم سرائی میکن
- رباعی شمارهٔ ۴۳ — ای فیض بس است آنچه خواندی بس کن
- رباعی شمارهٔ ۴۰ — از شرم گناه شاید از خون گریم
- رباعی شمارهٔ ۳۹ — از نور نبی واقف این راه شدیم
- رباعی شمارهٔ ۴۴ — ای فیض بیا بجانب حق رو کن