فیض کاشانی
زندگی‌نامهٔ فیض کاشانی
ملا محمد محسن فیض کاشانی شاعر قرن یازدهم و معاصر با شاه عباس دوم بوده است. او در سال ۱۰۰۷ هجری قمری در کاشان متولد شد و پس از پایان مقدمات علوم و دانشهای زمان خویش به شیراز رفت و به حلقهٔ شاگردان ملاصدرا پیوست و سرانجام با دختر وی ازدواج نمود. وی از علمای بزرگ عهد خویش محسوب می‌شده و تألیفاتی در علوم عقلیه و نقلیه و حکمت و اخلاق دارد که مهمترین آنها عبارتند از: ابواب الجنان، تفسیر صافی، تفسیر اصفی، کتاب وافی (در شرح کافی)، شافی، مفاتیح الشرایع، اسرارالصلوة، علم الیقین در اصول دین، تشریح (در هیئت) سفینة النجاه، شرح صحیفه سجادیه، ترجمة الصلوه (به فارسی)، ترجمهٔ طهارت (به فارسی)، ترجمهٔ عقاید (به فارسی)، فهرست علوم و دیوان اشعار. اشعار فیض بالغ بر سیزده هزار بیت است. وی درسال ۱۰۹۰هجری قمری درگذشت و در کاشان به خاک سپرده شد.
آثار فیض کاشانی
شعرهای فیض کاشانی
- غزل شمارهٔ ۹۱۶ — سرکشیهای جوانان تا کی
- غزل شمارهٔ ۹۱۷ — یاد وصل او دلم خوشنود دارد اندکی
- غزل شمارهٔ ۹۱۴ — نیست تاج عشقرا شایسته هرجا تارکی
- غزل شمارهٔ ۹۱۵ — دل و جانم اسیر غم تا کی
- غزل شمارهٔ ۹۱۸ — عاشقانرا شور مستی سود دارد خیلکی
- غزل شمارهٔ ۹۱۹ — در دیده‌ام چه نور روانست آن یکی
- غزل شمارهٔ ۹۱۳ — نکنی گر تووفا حسبی الله کفی
- غزل شمارهٔ ۹۱۲ — دل چو بستم بخدا حسبی الله و کفی
- غزل شمارهٔ ۹۲۱ — ای که خواهی دل ما را به جفاها شکنی
- غزل شمارهٔ ۹۲۳ — ای که حیران سراپای بت سیمینی
- غزل شمارهٔ ۹۲۴ — ز رویت حاصل عشاق حیرانیست حیرانی
- غزل شمارهٔ ۹۲۵ — جدا شد از بر من آن انسی روحانی
- غزل شمارهٔ ۹۲۰ — گر ز خود و عقل خود یکدو نفس رستمی
- غزل شمارهٔ ۹۲۲ — گه به ایمای تغافل دل ما می‌شکنی
- غزل شمارهٔ ۹۲۷ — جانم اسیر تا کی در خنگ زندگانی
- غزل شمارهٔ ۹۲۶ — تو های و هوی مستانرا چه دانی
- غزل شمارهٔ ۹۳۱ — سوی من ای خجسته خو روی چرا نمیکنی
- غزل شمارهٔ ۹۳۵ — روی جانان مگر از دیدهٔ جانان بینی
- غزل شمارهٔ ۹۲۸ — بخرامشی چه شود اگر سوی عاشقان گذری کنی
- غزل شمارهٔ ۹۳۰ — اگر خوش است ترا دل چرا طرب نکنی
- غزل شمارهٔ ۹۲۹ — خوش است مرگ اگر برگ مرگ ساز کنی
- غزل شمارهٔ ۹۳۲ — گفتم به عشق غارت دل‌ها چه می‌کنی
- غزل شمارهٔ ۹۳۳ — می‌کشی ما را به زاری هرچه خواهی می‌کنی
- غزل شمارهٔ ۹۳۴ — دلا بگذر ز دنیا تا ز عقبی عیش جان بینی