فیض کاشانی
زندگی‌نامهٔ فیض کاشانی
ملا محمد محسن فیض کاشانی شاعر قرن یازدهم و معاصر با شاه عباس دوم بوده است. او در سال ۱۰۰۷ هجری قمری در کاشان متولد شد و پس از پایان مقدمات علوم و دانشهای زمان خویش به شیراز رفت و به حلقهٔ شاگردان ملاصدرا پیوست و سرانجام با دختر وی ازدواج نمود. وی از علمای بزرگ عهد خویش محسوب می‌شده و تألیفاتی در علوم عقلیه و نقلیه و حکمت و اخلاق دارد که مهمترین آنها عبارتند از: ابواب الجنان، تفسیر صافی، تفسیر اصفی، کتاب وافی (در شرح کافی)، شافی، مفاتیح الشرایع، اسرارالصلوة، علم الیقین در اصول دین، تشریح (در هیئت) سفینة النجاه، شرح صحیفه سجادیه، ترجمة الصلوه (به فارسی)، ترجمهٔ طهارت (به فارسی)، ترجمهٔ عقاید (به فارسی)، فهرست علوم و دیوان اشعار. اشعار فیض بالغ بر سیزده هزار بیت است. وی درسال ۱۰۹۰هجری قمری درگذشت و در کاشان به خاک سپرده شد.
آثار فیض کاشانی
شعرهای فیض کاشانی
- رباعی شمارهٔ ۴۸ — دیدیم جمال لا اله الا الله
- رباعی شمارهٔ ۵۱ — تو یار مرا ندیده‌ای معذوری
- رباعی شمارهٔ ۵۰ — یا رب جان را غذای دانش دادی
- رباعی شمارهٔ ۵۳ — ملا به تو بحث و گفتگو ارزانی
- رباعی شمارهٔ ۴۷ — مستم ز ندای لا اله الا هو
- رباعی شمارهٔ ۵۴ — ای نسخهٔ اصل خوبی و یکتائی
- رباعی شمارهٔ ۵۲ — نی اهل دلی که بشنوم زو رازی
- رباعی شمارهٔ ۴۹ — ای فیض بسی موعظه گفتی گفتی
- رباعی شمارهٔ ۵۵ — ای حسن تو مجموعهٔ هر زیبائی
- شمارهٔ ۵ — به ملازمان مهدی که رساند این دعا را
- شمارهٔ ۴ — یا رب که کارها همه گردد به کام ما
- شمارهٔ ۷ — مژده آمدنت داد صبا دوران را
- شمارهٔ ۶ — به خدا اگر به فیضت اثری رسد ز فیضت
- شمارهٔ ۲ — اگر آن شاه دین پرور نوازد خاطر ما را
- شمارهٔ ۳ — ای فروغ شرع و دین از روی رخشان شما
- شمارهٔ ۱ — الا یا ایها المَهدی مدامَ الوَصل ناوِلها
- شمارهٔ ۹ — کجا رسم من مسکین بدان جناب کجا
- شمارهٔ ۸ — دل میرود ز دستم صاحب زمان خدا را
- شمارهٔ ۱۰ — مژده وصل آن رفیع جناب
- شمارهٔ ۱۱ — ای شاهد قدسی بگشا بند نقابت
- شمارهٔ ۱۲ — در دل ز حق تعالی، شکریست بینهایت
- شمارهٔ ۱۳ — منم که مهر نبی و ولی پناه من است
- شمارهٔ ۱۵ — هان مژده ای بیار صبا از دیار دوست
- شمارهٔ ۱۴ — برای دوست رفیقی که خالی از خلل است