فیض کاشانی
زندگی‌نامهٔ فیض کاشانی
ملا محمد محسن فیض کاشانی شاعر قرن یازدهم و معاصر با شاه عباس دوم بوده است. او در سال ۱۰۰۷ هجری قمری در کاشان متولد شد و پس از پایان مقدمات علوم و دانشهای زمان خویش به شیراز رفت و به حلقهٔ شاگردان ملاصدرا پیوست و سرانجام با دختر وی ازدواج نمود. وی از علمای بزرگ عهد خویش محسوب می‌شده و تألیفاتی در علوم عقلیه و نقلیه و حکمت و اخلاق دارد که مهمترین آنها عبارتند از: ابواب الجنان، تفسیر صافی، تفسیر اصفی، کتاب وافی (در شرح کافی)، شافی، مفاتیح الشرایع، اسرارالصلوة، علم الیقین در اصول دین، تشریح (در هیئت) سفینة النجاه، شرح صحیفه سجادیه، ترجمة الصلوه (به فارسی)، ترجمهٔ طهارت (به فارسی)، ترجمهٔ عقاید (به فارسی)، فهرست علوم و دیوان اشعار. اشعار فیض بالغ بر سیزده هزار بیت است. وی درسال ۱۰۹۰هجری قمری درگذشت و در کاشان به خاک سپرده شد.
آثار فیض کاشانی
شعرهای فیض کاشانی
- غزل شمارهٔ ۹۳۹ — دورم از خویش مکن هان پشیمان نشوی
- غزل شمارهٔ ۹۴۲ — باده خواهم که کشم ز آن لب و غبغب هله هی
- غزل شمارهٔ ۹۴۳ — صبر از دلم برخواست ساقیا بیا هی هی
- غزل شمارهٔ ۹۴۰ — روی بنمای ای پری رخسار هی
- غزل شمارهٔ ۹۳۷ — مست و بی‌پروا به یغما می‌روی
- غزل شمارهٔ ۹۴۱ — ساقیا پیمانهٔ سرشار هی
- غزل شمارهٔ ۹۳۸ — خوشا فال آن کو دوچارش شوی
- غزل شمارهٔ ۹۳۶ — مرحبا ای نسیم عنبر بوی
- غزل شمارهٔ ۹۴۷ — چه شود اگر درآیی به طریق آشنایی
- غزل شمارهٔ ۹۵۰ — گل از رخ تو وام کند زیبائی
- غزل شمارهٔ ۹۴۸ — الا ای که دلها نهان میربائی
- غزل شمارهٔ ۹۴۴ — ز تو کی توان جدایی چو تو هست و بودِ مایی
- غزل شمارهٔ ۹۴۹ — ای زلف تو مسکن دل شیدائی
- غزل شمارهٔ ۹۴۵ — ای نسخهٔ اصل خوبی و رعنائی
- غزل شمارهٔ ۹۴۶ — نگاه ار میکنی جان میفزائی
- غزل شمارهٔ ۹۵۱ — بیا بیمار خود را ده شفائی
- غزل شمارهٔ ۹۵۶ — خوش آندم کز در احسان در آئی
- غزل شمارهٔ ۹۵۵ — بود گر در ما تو تنها در آئی
- غزل شمارهٔ ۹۵۴ — ای شاهد شاهدان کجائی
- غزل شمارهٔ ۹۵۷ — خوش آندم کز درم ای جان در آئی
- غزل شمارهٔ ۹۵۸ — سر خستگان نداری بگذار ما نیائی
- غزل شمارهٔ ۹۵۹ — هر آن دلرا که با یاریست خوئی
- غزل شمارهٔ ۹۵۲ — هم تو بیننده هم تو بینائی
- غزل شمارهٔ ۹۵۳ — سحر ز هاتف غیبم رسید هیهائی