فیض کاشانی
زندگی‌نامهٔ فیض کاشانی
ملا محمد محسن فیض کاشانی شاعر قرن یازدهم و معاصر با شاه عباس دوم بوده است. او در سال ۱۰۰۷ هجری قمری در کاشان متولد شد و پس از پایان مقدمات علوم و دانشهای زمان خویش به شیراز رفت و به حلقهٔ شاگردان ملاصدرا پیوست و سرانجام با دختر وی ازدواج نمود. وی از علمای بزرگ عهد خویش محسوب می‌شده و تألیفاتی در علوم عقلیه و نقلیه و حکمت و اخلاق دارد که مهمترین آنها عبارتند از: ابواب الجنان، تفسیر صافی، تفسیر اصفی، کتاب وافی (در شرح کافی)، شافی، مفاتیح الشرایع، اسرارالصلوة، علم الیقین در اصول دین، تشریح (در هیئت) سفینة النجاه، شرح صحیفه سجادیه، ترجمة الصلوه (به فارسی)، ترجمهٔ طهارت (به فارسی)، ترجمهٔ عقاید (به فارسی)، فهرست علوم و دیوان اشعار. اشعار فیض بالغ بر سیزده هزار بیت است. وی درسال ۱۰۹۰هجری قمری درگذشت و در کاشان به خاک سپرده شد.
آثار فیض کاشانی
شعرهای فیض کاشانی
- شمارهٔ ۴۶ — نفس باد صبا مشکفشان خواهد شد
- شمارهٔ ۴۰ — تو را امام زمان گر در اختفاست صلاح
- شمارهٔ ۴۲ — گر من از باغ تو یک میوه بچینم چه شود
- شمارهٔ ۴۵ — نه هر که روی نبی دید سروری داند
- شمارهٔ ۴۱ — ز هجر مهدی هادی است کار و بارم تلخ
- شمارهٔ ۴۳ — دست از طلب ندارم تا کام من برآید
- شمارهٔ ۴۴ — صد شکر که نخل سخنم خوش ثمر افتاد
- شمارهٔ ۴۷ — همای اوج سعادت به دام ما افتد
- شمارهٔ ۵۱ — چو باد عزم سرای امام خواهم کرد
- شمارهٔ ۴۸ — زهی خجسته زمانی که یار باز آید
- شمارهٔ ۵۲ — مرا شوق حضور او ز سر بیرون نخواهد شد
- شمارهٔ ۵۰ — کو ره آن که نهم سوی شما گامی چند
- شمارهٔ ۴۹ — اگر آن نائب رحمان ز درم باز آید
- شمارهٔ ۵۴ — سالها دل طلب وصل تو از ما میکرد
- شمارهٔ ۵۳ — به کوی مهدی هادی گذر توانی کرد
- شمارهٔ ۵۵ — پیشتر زانکه خدا خشت و گل آدم زد
- شمارهٔ ۶۱ — گداخت جان که شود کار دل تمام و نشد
- شمارهٔ ۶۲ — نفس برآید و مقصود بر نمیآید
- شمارهٔ ۶۳ — خستگان را چو طلب باشد و قوت نبود
- شمارهٔ ۵۶ — نقدها را بود آیا که عیاری گیرند؟
- شمارهٔ ۵۸ — جان بیلقای مهدی ذوقی چنان ندارد
- شمارهٔ ۶۰ — بخت از قدوم دوست نشانم نمیدهد
- شمارهٔ ۵۷ — کی باشد آن که مهدی ما پردهدر شود
- شمارهٔ ۵۹ — آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند