اوحدی مراغه‌ای
زاده ۶۷۳ – درگذشته ۷۳۸ هجری قمری، مراغه
آثار اوحدی مراغه‌ای
شعرهای اوحدی مراغه‌ای
- غزل شمارهٔ ۷۰۵ — یا به نزد خویشتن راهم بده
- غزل شمارهٔ ۷۰۷ — ای فراق تو مرا عقل و بصارت برده
- غزل شمارهٔ ۷۱۰ — خیز و کار رفتنت را ساز ده
- غزل شمارهٔ ۷۰۶ — شب شد، به مستان اندکی تریاک بیداری بده
- غزل شمارهٔ ۷۰۸ — چیست آن شهریار در پرده؟
- غزل شمارهٔ ۷۰۹ — دلی می‌باید اندر عشق جان را وقف غم کرده
- غزل شمارهٔ ۷۰۴ — کام دل تنگ از آن تنگ دهانم بده
- غزل شمارهٔ ۷۱۱ — آنکه میخواست مرا بیدل و بی‌یار شده
- غزل شمارهٔ ۷۱۷ — عاشقان درد کش را دردی می‌خانه ده
- غزل شمارهٔ ۷۱۵ — ازین نرگس و گل غرورم مده
- غزل شمارهٔ ۷۱۲ — روزی ببینی زلف او در دست من پیچان شده
- غزل شمارهٔ ۷۱۳ — ای ز زلفت عقل در دام آمده
- غزل شمارهٔ ۷۱۴ — کیست دگر باره این؟ بر لب بام آمده
- غزل شمارهٔ ۷۱۶ — ای مردگان، کجایید؟ اینک مسیح زنده
- غزل شمارهٔ ۷۱۹ — نوای عشق بلبل را دلی باید بلا دیده
- غزل شمارهٔ ۷۱۸ — ای داده روی خوب تو از حسن داد دیده
- غزل شمارهٔ ۷۲۳ — چمن پر گهر شد ز باران ژاله
- غزل شمارهٔ ۷۲۱ — ای بر فلک از رخ علم نور کشیده
- غزل شمارهٔ ۷۲۰ — می‌نالم ازین کار به سامان نرسیده
- غزل شمارهٔ ۷۲۲ — ماییم و خراباتی پر بادهٔ جوشیده
- غزل شمارهٔ ۷۲۴ — دل جفت درد و غم شد زان دیلمی کلاله
- غزل شمارهٔ ۷۲۵ — در سر و سرای خود نگذاشتم الاالله
- غزل شمارهٔ ۷۲۷ — بر در می‌خانه این غلغل و آن طنطنه
- غزل شمارهٔ ۷۲۶ — ای روشن از رخ تو زمین و زمان همه