اوحدی مراغه‌ای
زاده ۶۷۳ – درگذشته ۷۳۸ هجری قمری، مراغه
آثار اوحدی مراغه‌ای
شعرهای اوحدی مراغه‌ای
- غزل شمارهٔ ۷۲۸ — پدید نیست اسیران عشق را خانه
- غزل شمارهٔ ۷۳۲ — ای در غم عشقت مرا اندیشهٔ بهبود نه
- غزل شمارهٔ ۷۳۱ — بسیار دشمنست مرا و تو دوست نه
- غزل شمارهٔ ۷۳۳ — ای شهر شگرفان را غیر از تو امیری نه
- غزل شمارهٔ ۷۳۴ — آن دل که مرا بود و توی دیده سلبوه
- غزل شمارهٔ ۷۳۵ — ببر، ای باد صبح‌دم، بده ای پیک نیک‌پی
- غزل شمارهٔ ۷۲۹ — سر در کف پایت نهم، ای یار یگانه
- غزل شمارهٔ ۷۳۰ — گرد مغان گرد و بادهای مغانه
- غزل شمارهٔ ۷۳۸ — ثوابست پرسیدن خسته‌ای
- غزل شمارهٔ ۷۳۹ — یارب! تو دوش با که به شادی نشسته‌ای؟
- غزل شمارهٔ ۷۴۰ — با دگری بر غم من عقد وصال بسته‌ای
- غزل شمارهٔ ۷۴۳ — آن خط عنبرین که چو آبش نبشته‌ای
- غزل شمارهٔ ۷۴۲ — ای که تیر بی‌وفایی در کمان پیوسته‌ای
- غزل شمارهٔ ۷۳۷ — خانهٔ صبر مرا باز برانداخته‌ای
- غزل شمارهٔ ۷۴۱ — بر گل از عنبر کمندی بسته‌ای
- غزل شمارهٔ ۷۳۶ — ز لعلش بوسه‌ای جستم، بگفت: آری، بگفتم: کی
- غزل شمارهٔ ۷۴۵ — من که باشم؟ در زیان افتاده‌ای
- غزل شمارهٔ ۷۴۸ — همچو گل صد گونه رنگ آورده‌ای
- غزل شمارهٔ ۷۴۷ — دلبرا، روز جدایی یاد ما می‌کرده‌ای
- غزل شمارهٔ ۷۴۴ — باز به رسم سرکشان راه جفا گرفته‌ای
- غزل شمارهٔ ۷۵۰ — ای که دیگر بی‌گناه از من عنان پیچیده‌ای
- غزل شمارهٔ ۷۵۱ — زان شکرین‌لب گر شبی کردم شکار بوسه‌ای
- غزل شمارهٔ ۷۴۶ — باز به تنها چنین عزم کجا کرده‌ای؟
- غزل شمارهٔ ۷۴۹ — در هر چه دیده‌ام تو پدیدار بوده‌ای