مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- رباعی شمارهٔ ۳۰۹ — در عشق تو هر حیله که کردم هیچست
- رباعی شمارهٔ ۳۰۵ — در راه طلب عاقل و دیوانه یکیست
- رباعی شمارهٔ ۳۰۸ — در عشق اگر چه که قدم بر قدم است
- رباعی شمارهٔ ۳۱۰ — در عشق که جز می بقا خوردن نیست
- رباعی شمارهٔ ۳۰۷ — در ظاهر و باطن آنچه خیر است و شر است
- رباعی شمارهٔ ۳۱۱ — در عهد و وفا چنانکه دلدار منست
- رباعی شمارهٔ ۳۱۲ — در کوی غم تو صبر بی‌فرمانست
- رباعی شمارهٔ ۳۱۳ — در مجلس عشّاق قراری دگر است
- رباعی شمارهٔ ۳۰۴ — در دیدهٔ صورت ار ترا دامی هست
- رباعی شمارهٔ ۳۰۲ — در خواب مهی دوش روانم دیده است
- رباعی شمارهٔ ۳۰۶ — در صورت تست آنچه معنا همه اوست
- رباعی شمارهٔ ۳۰۳ — در دایرهٔ وجود موجود علیست
- رباعی شمارهٔ ۳۲۰ — دستت دو و پایت دو و چشمت دو رواست
- رباعی شمارهٔ ۳۱۹ — درویشی و عاشقی به هم سلطانیست
- رباعی شمارهٔ ۳۲۲ — دلدار اگر مرا بِدِراند پوست
- رباعی شمارهٔ ۳۱۴ — در مرگ، حیاتِ اهل داد و دین است
- رباعی شمارهٔ ۳۲۳ — دلدار ز پرده‌ای کز آن سوسو نیست
- رباعی شمارهٔ ۳۲۵ — دلدارم گفت کان فلان زنده ز چیست؟
- رباعی شمارهٔ ۳۲۴ — دلدار ظریف است و گناهش اینست
- رباعی شمارهٔ ۳۱۵ — در من غمِ شب، کور چرا پیچیده است؟
- رباعی شمارهٔ ۳۱۷ — در نِه قدمی که چشمهٔ حیوانست
- رباعی شمارهٔ ۳۱۸ — در وصل، جمالش گلِ خندانِ منست
- رباعی شمارهٔ ۳۱۶ — در نِه قدم ار چه راه بی‌پایانست
- رباعی شمارهٔ ۳۲۱ — دلتنگم و دیدار تو درمان منست