ادیب الممالک فراهانی
زاده ۱۲۷۷ – درگذشته ۱۳۳۶ هجری قمری، گازران
زندگی‌نامهٔ ادیب الممالک
محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.
آثار ادیب الممالک
شعرهای ادیب الممالک
- شمارهٔ ۱۰۳ — کتاب عاریه دادن به مردمان ندهد
- شمارهٔ ۱۰۹ — امیر حشمت جادوکش آنکه در گیتی
- شمارهٔ ۱۰۵ — صنیع الممالک بود طرفه نقشی
- شمارهٔ ۱۰۶ — امیرزاده مهین فتح سلطنت چون شد
- شمارهٔ ۱۰۷ — از حکایت سال سیصد و نه
- شمارهٔ ۱۰۴ - قطعه در خرابی مجلس ملی و نکوهش محمدعلی میرزا — آلوده شاه دامن خود با خون
- شمارهٔ ۱۰۸ — ای آنکه مردم گیتی به درو گوهر و لعل
- شمارهٔ ۱۱۲ - در صدر فرمان لقب ادیب الممالکی خود از طرف مظفرالدین شاه نوشته — به شکرانه آنکه یزدان پاک
- شمارهٔ ۱۱۴ — از خطای آسمان تنها نه آن بینی که خلق
- شمارهٔ ۱۱۵ - در جواب کسیکه از وی تلخنه دوغ خواسته فرماید — ای آن کسی که گرفته است آسمان شرف
- شمارهٔ ۱۱۶ — سردار مکریان که بدش نام سیف دین
- شمارهٔ ۱۱۱ - خطاب به آقای بینش — ذره بینی که ماند از این ذره
- شمارهٔ ۱۱۰ - مطایبه — دریغ آن ناصرالدین شاه و استبداد دورانش
- شمارهٔ ۱۱۳ — ایا خجسته دبیری که کلک مشکینت
- شمارهٔ ۱۱۷ - در صفحه ۲۶۱ از کتاب تاریخ مختصر الدول — کهن موبد پارسی دوش خواند
- شمارهٔ ۱۲۰ — ای دبیر حضرت ای میری که ذکر خیر تو
- شمارهٔ ۱۲۳ — من که بی تاج و تخت و گنج و سپاه
- شمارهٔ ۱۲۴ — ارشدالدوله ای که پیش لبت
- شمارهٔ ۱۲۲ — آل عباس را به «قلب صد و سی و دو» رسید
- شمارهٔ ۱۲۵ — دهد جای وزارت قاضی چرخ
- شمارهٔ ۱۱۹ — پیش آن صاحب فرخنده بنالم به از آنک
- شمارهٔ ۱۲۱ — گفت با جفت خویش شیخ حسن
- شمارهٔ ۱۱۸ — کسیکه از تو گراید همی بجای دگر
- شمارهٔ ۱۳۱ — حامی دین پیمبر حاج زین العابدین