عطار نیشابوری
زندگی‌نامهٔ عطار
فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینه عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخوردار بوده‌است.
آثار عطار
شعرهای عطار
- بخش ۳۹ - در صفت چنگ — یکی پیری که او در پشت خم داشت
- بخش ۴۰ - در صفت دف — یکی صورت درآمد ماه پیکر
- بخش ۴۱ - در صفت نی — یکی طاوس فر بگرفته ماری
- بخش ۳۸ - غزل گفتن ارغنون ساز در مجلس خسرو و عشرت كردن — می جان پرورم ده در صبوحی
- بخش ۴۲ - در صفت بربط — بتی خوشبوی همچون مشک بویا
- بخش ۳۷ - نواختن مطرب — درآمداِکدشی دوشیزه ناگاه
- بخش ۳۵ - عشرت كردن گل و خسرو باهم — شبی خوشتر ز نوروز جوانی
- بخش ۳۶ - صفت جشن خسرو — نشسته شاه رومی همچو جمشید
- بخش ۴۹ - لشکر کشیدن قیصر و خسرو به جانب سپاهان — چو خود بر لوح زنگاری قلم زد
- بخش ۴۷ - بازگفتن حُسنا مكر خود با خسرو — فغان برداشت آن مسکین مکّار
- بخش ۴۶ - آگاهی یافتن خسرو از پیدا شدن گل — چنین گفت آن حکیم نغز پاسخ
- بخش ۴۸ - نامه نوشتن قیصر بشاه سپاهان — بگفت این و دبیری را بفرمود
- بخش ۴۵ - بازگردیدن بسر قصه — الا ای کبک کهسار معانی
- بخش ۴۳ - آگاهی یافتن شاه اسپاهان از بردن هرمز گل را — الا ای روشنایی بخش بینش
- بخش ۴۴ - رشك حسنا در كار گل و قصد كردن — چنین گفت آنکه استاد جهان بود
- بخش ۵۰ - رزم خسرو با شاه سپاهان و كشته شدن شاه سپاهان — برامد نالهٔ کوس از در شاه
- بخش ۵۴ - وداع هرمز پیر را و رفتنش بجانب روم — بآخر خسرو از وی ره نشان خواست
- بخش ۵۸ - از سر گرفتن قصه — الا ای هدهد زرّین پر عشق
- بخش ۵۳ - رسیدن خسرو و جهان افروز و یاران بكوه رخام و دیدن پیر نصیحت گو — چو بگذشتند ازان دریای خونخوار
- بخش ۵۵ - آگاهی یافتن قیصر از آمدن خسرو — چو از خسرو شه قیصر خبر یافت
- بخش ۵۱ - رفتن خسرو بدریا بطلب گل — شه القصه ز پیش او بدر شد
- بخش ۵۲ - از سر گرفتن قصّه — الا ای مرغ پیش اندیش چالاک
- بخش ۵۶ - از سر گرفتن قصّه — الا ای طوطی طوبی نشین خیز
- بخش ۵۷ - آگاهی یافتن خسرو از گل — چوصبح پرده در از پرده دم زد