عطار نیشابوری
زندگی‌نامهٔ عطار
فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینه عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخوردار بوده‌است.
آثار عطار
شعرهای عطار
- بخش ۷ - الحکایه و التمثیل — سئوالی کرد زین شیوه یکی خام
- بخش ۹ - الحکایه و التمثیل — چو مُرد آن پیرمردِ پیرِ اصحاب
- بخش ۴ - الحکایه و التمثیل — به ناموسی قوی می‌رفت آن شاه
- بخش ۵ - الحکایه و التمثیل — بپرسید از علی مردی دل افروز
- بخش ۶ - الحکایه و التمثیل — چنین گفت آن بزرگ برگزیده
- بخش ۸ - الحکایه و التمثیل — یکی مفلوج بودست و یکی کور
- بخش ۱ - المقالة السابعه — حقیقت چیست پیش‌اندیش بودن
- بخش ۲ - الحکایه و التمثیل — سرای خود به غارت داد شاهی
- بخش ۳ - الحکایه و التمثیل — اسیری را به صد درد و ندامت
- بخش ۱۰ - الحکایه و التمثیل — کری بر ره بخفت از خرده‌دانی
- بخش ۴ - الحکایه و التمثیل — شنیدم من که شبلی با گروهی
- بخش ۷ - الحکایه و التمثیل — یکی کناس بیرون جست از کار
- بخش ۵ - الحکایه و التمثیل — یکی پشه شکایت کرد از باد
- بخش ۶ - الحکایه و التمثیل — چنین گفت آن جوانمرد پگه‌خیز
- بخش ۸ - الحکایه و التمثیل — عزیزی بد که تا شد شصت ساله
- بخش ۹ - الحکایه و التمثیل — بدان خربنده گفت آن پیر دانا
- بخش ۱۱ - الحکایه و التمثیل — شنودم حال بوالفشِّ چغانی
- بخش ۳ - الحکایه و التمثیل — یکی پرسید از آن دیوانه مجنون
- بخش ۱ - المقاله الثمانیه — چرا بودی چو بودی کارت افتاد
- بخش ۲ - الحکایه و التمثیل — سیاهی کرد در آبی نگاهی
- بخش ۳ - الحکایه و التمثیل — به گورستان یکی دیوانه بگریست
- بخش ۴ - الحکایه و التمثیل — به مسجد در بخفت آن عالم راه
- بخش ۱ - المقاله التاسعه — بدان ای پاک دین گر پاک آیی
- بخش ۲ - الحکایه و التمثیل — شنودم من که بودست اوستادی