عطار نیشابوری
زندگی‌نامهٔ عطار
فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینه عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخوردار بوده‌است.
آثار عطار
شعرهای عطار
- بخش ۵ - الحکایه و التمثیل — وصیت کرد مردی مال بسیار
- بخش ۴ - الحکایه و التمثیل — یکی دیوانه‌ای را دید شاهی
- بخش ۳ - الحکایه و التمثیل — یکی پرسید از آن دیوانه در ده
- بخش ۲ - الحکایه و التمثیل — مگر می‌رفت استاد مهینه
- بخش ۱ - المقاله السابعه عشر — الا یا غافل افتاده از راه
- بخش ۴ - الحکایه و التمثیل — یکی پرسید از آن مجنون معنی
- بخش ۳ - الحکایه و التمثیل — شنودم من که پیری را مقرب
- بخش ۲ - الحکایه و التمثیل — یکی چندانک در ره ژنده دیدی
- بخش ۵ - الحکایه و التمثیل — شنودم از یکی صاحب‌کرامات
- بخش ۱ - المقاله الثامنه عشر — دریغا دیدهٔ ره بین نداری
- بخش ۲ - الحکایه و التمثیل — بدید از دور پیری را جوانی
- بخش ۵ - الحکایه و التمثیل — یکی پرسید از آن شوریده ایام
- بخش ۳ - الحکایه و التمثیل — بسگ گفتند زر داری سگ از ننگ
- بخش ۲ - الحکایه و التمثیل — درآمد آن فقیر از خانقاهی
- بخش ۱ - المقاله التاسعه عشر — ترا در ره بسی ریگست ای دوست
- بخش ۴ - الحکایه و التمثیل — سؤالی کرد آن دیوانه شه را
- بخش ۷ - الحکایه و التمثیل — شبی خفت آن گدایی در تنوری
- بخش ۱۳ - الحکایه و التمثیل — زنی بد پارسا، شویش سفر کرد
- بخش ۶ - الحکایه و التمثیل — برِ دیوانه‌ای بی‌دل شد آن شاه
- بخش ۱۰ - الحکایه و التمثیل — به راهی بود چاهی بس خجسته
- بخش ۱۲ - الحکایه و التمثیل — حکایت کرد ما را نیک خواهی
- بخش ۸ - الحکایه و التمثیل — بگوش خود شنودستم ز هر کس
- بخش ۱۱ - الحکایه و التمثیل — مگر آن گربه در بریانی آویخت
- بخش ۹ - الحکایه و التمثیل — شنودم من که موشی تیز دیده