عطار نیشابوری
زندگینامهٔ عطار
فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار میرود و بنا به نظر عارفان در زمینه عرفانی از مرتبهای بالا برخوردار بودهاست.
آثار عطار
شعرهای عطار
- بخش ۶ - الحکایه و التمثیل — رسید آن پیر را سرّ الهی
- بخش ۵ - الحکایه و التمثیل — مگر مردی ز مردان طلبکار
- بخش ۵ - الحکایه و التمثیل — توکل کردهای کار اوفتاده
- بخش ۴ - الحکایه و التمثیل — شنود آن روستایی این سخن راست
- بخش ۲ - الحکایه و التمثیل — سبویی میستد رندی ز خمار
- بخش ۳ - الحکایه و التمثیل — یکی را دید آن دیوانهٔ دین
- بخش ۶ - الحکایه و التمثیل — یکی بر خُم نشست و خویش خم ساخت
- بخش ۱ - المقاله العاشر — یکی دریای بیپایان نهادند
- بخش ۷ - الحکایه و التمثیل — برون شد ابلهی با شمع از در
- بخش ۸ - الحکایه و التمثیل — چنین گفتهست شیخ مهنه یک روز
- بخش ۲ - الحکایه و التمثیل — حکیم هند سوی شهر چین شد
- بخش ۳ - الحکایه و التمثیل — چنین گفتهست آن خورشید اسلام
- بخش ۵ - الحکایه و التمثیل — چنین گفت آن بزرگِ کاردیده
- بخش ۴ - الحکایه و التمثیل — سخن بشنو ز سلطان طریقت
- بخش ۱ - المقاله الحادی عشر — عزیزا گر شوی از خواب بیدار
- بخش ۶ - الحکایه و التمثیل — شنودم من که طوطی را اول در
- بخش ۱۳ - الحکایه و التمثیل — مگر باز سپید شاه برخاست
- بخش ۱۰ - الحکایه و التمثیل — یکی شاگرد احول داشت استاد
- بخش ۹ - الحکایه و التمثیل — سفالی را بیارایند زیبا
- بخش ۱۱ - الحکایه و التمثیل — یکی از بایزید این شیوه درخواست
- بخش ۱۲ - الحکایه و التمثیل — ز رب العزه اندر خواست داود
- بخش ۲ - الحکایه و التمثیل — یکی دیوانهای اِستاد در کوی
- بخش ۱ - المقاله الثانی عشر — الا ای سر به غفلت در نهاده
- بخش ۳ - الحکایه و التمثیل — برِ محمود شد دیوانهای خوار