عطار نیشابوری
زندگی‌نامهٔ عطار
فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینه عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخوردار بوده‌است.
آثار عطار
شعرهای عطار
- بخش ۸ - الحکایه و التمثیل — چنین گفته‌ست آن پیر پر اسرار
- بخش ۴ - الحکایه و التمثیل — غلامی با طبق می‌رفت خاموش
- بخش ۱۰ - الحکایه و التمثیل — شبی آن پیر زاری کرد بسیار
- بخش ۷ - الحکایه و التمثیل — شنودم من که غولی روستایی
- بخش ۹ - الحکایه و التمثیل — به منبر بر امامی نغز گفتار
- بخش ۵ - الحکایه و التمثیل — حکیمی را یکی زر در بدل زد
- بخش ۱۱ - الحکایه و التمثیل — چنین گفته‌ست آن دریای پر نور
- بخش ۶ - الحکایه و التمثیل — مگر می‌کرد درویشی نگاهی
- بخش ۱۲ - الحکایه والتمثیل — بر آن پیر زن شد مرد مهجور
- بخش ۱۳ - الحکایه و التمثیل — عزیزی گفت از عرش دل افروز
- بخش ۱ - المقاله الثالث عشر — من مسکین بسی بیدار بودم
- بخش ۲ - الحکایه و التمثیل — خراسی دید روزی پیر خسته
- بخش ۳ - الحکایه و التمثیل — شنودم کز سلف درویش حالی
- بخش ۴ - الحکایه و التمثیل — شنودم من که جایی بی دلی بود
- بخش ۱ - المقاله الرابع عشر — خوش است این کهنه دیر پرفسانه
- بخش ۲ - الحکایه و التمثیل — یکی پرسید از آن مجنون پرغم
- بخش ۶ - الحکایه و التمثیل — عزیزی گفت من عمری درین کار
- بخش ۵ - الحکایه و التمثیل — بدان دیوانه گفت آن مرد مؤمن
- بخش ۵ - الحکایه و التمثیل — عزیزی بر لب دریا باستاد
- بخش ۳ - الحکایه و التمثیل — مگر دیوانه‌ای می‌شد به راهی
- بخش ۱ - المقاله الخامس عشر — نکو باریست در دنیا و برگی
- بخش ۴ - الحکایه و التمثیل — مگر آن روستایی بود دلتنگ
- بخش ۲ - الحکایه و التمثیل — مگر بیمار شد آن تنگ دستی
- بخش ۱ - المقاله السادسه عشر — گرت ملک جهان زیر نگین است