فیض کاشانی
زندگی‌نامهٔ فیض کاشانی
ملا محمد محسن فیض کاشانی شاعر قرن یازدهم و معاصر با شاه عباس دوم بوده است. او در سال ۱۰۰۷ هجری قمری در کاشان متولد شد و پس از پایان مقدمات علوم و دانشهای زمان خویش به شیراز رفت و به حلقهٔ شاگردان ملاصدرا پیوست و سرانجام با دختر وی ازدواج نمود. وی از علمای بزرگ عهد خویش محسوب می‌شده و تألیفاتی در علوم عقلیه و نقلیه و حکمت و اخلاق دارد که مهمترین آنها عبارتند از: ابواب الجنان، تفسیر صافی، تفسیر اصفی، کتاب وافی (در شرح کافی)، شافی، مفاتیح الشرایع، اسرارالصلوة، علم الیقین در اصول دین، تشریح (در هیئت) سفینة النجاه، شرح صحیفه سجادیه، ترجمة الصلوه (به فارسی)، ترجمهٔ طهارت (به فارسی)، ترجمهٔ عقاید (به فارسی)، فهرست علوم و دیوان اشعار. اشعار فیض بالغ بر سیزده هزار بیت است. وی درسال ۱۰۹۰هجری قمری درگذشت و در کاشان به خاک سپرده شد.
آثار فیض کاشانی
شعرهای فیض کاشانی
- غزل شمارهٔ ۸۶۷ — بماندم چیز و کس را انت حسبی
- غزل شمارهٔ ۸۶۶ — با جذب دوست ای دل شیدا چگونه‌ای
- غزل شمارهٔ ۸۶۸ — با تو شدم آشنا وز دو جهان اجنبی
- غزل شمارهٔ ۸۷۰ — گه نقاب از رخ کشیدی گه نقاب انداختی
- غزل شمارهٔ ۸۶۹ — دارد ز جفا نظام خوبی
- غزل شمارهٔ ۸۶۴ — ای دل بعشق خویش گرفتار بوده‌ای
- غزل شمارهٔ ۸۷۱ — بر جمال از پرتو رویت نقاب انداختی
- غزل شمارهٔ ۸۶۵ — در عشق دوست ای دل شیدا چگونه‌ای
- غزل شمارهٔ ۸۷۸ — عشق حبیب را بود بر دل من عنایتی
- غزل شمارهٔ ۸۷۹ — ایا نفسی علی الهجران نوحی
- غزل شمارهٔ ۸۷۲ — پرتوی از مهر رویت در جهان انداختی
- غزل شمارهٔ ۸۷۵ — از حسن خورشید ازل عالم چنین زیباستی
- غزل شمارهٔ ۸۷۶ — زلف سیه بر روی مه با خط و خال آراستی
- غزل شمارهٔ ۸۷۳ — شعلهٔ حسنی ز رخسار بتان افروختی
- غزل شمارهٔ ۸۷۷ — گهی نان را فدای جان فرستی
- غزل شمارهٔ ۸۷۴ — هر نفس از جناب دوست میرسدم بشارتی
- غزل شمارهٔ ۸۸۷ — دل چه بستم در تو رستم از خودی
- غزل شمارهٔ ۸۸۳ — دل آواره را در کوی خود آواره‌تر کردی
- غزل شمارهٔ ۸۸۲ — ایکه درد مرا دوا کردی
- غزل شمارهٔ ۸۸۱ — گره از زلف خویش وا کردی
- غزل شمارهٔ ۸۸۴ — در سینه ای عشق پنهان چه کردی
- غزل شمارهٔ ۸۸۵ — نهال آرزو در سینه منشان گر خردمندی
- غزل شمارهٔ ۸۸۶ — حبیبی انت ذو من وجودی
- غزل شمارهٔ ۸۸۰ — دل و دین و عقل و هوشم همه را بر آب دادی