فیض کاشانی
زندگی‌نامهٔ فیض کاشانی
ملا محمد محسن فیض کاشانی شاعر قرن یازدهم و معاصر با شاه عباس دوم بوده است. او در سال ۱۰۰۷ هجری قمری در کاشان متولد شد و پس از پایان مقدمات علوم و دانشهای زمان خویش به شیراز رفت و به حلقهٔ شاگردان ملاصدرا پیوست و سرانجام با دختر وی ازدواج نمود. وی از علمای بزرگ عهد خویش محسوب می‌شده و تألیفاتی در علوم عقلیه و نقلیه و حکمت و اخلاق دارد که مهمترین آنها عبارتند از: ابواب الجنان، تفسیر صافی، تفسیر اصفی، کتاب وافی (در شرح کافی)، شافی، مفاتیح الشرایع، اسرارالصلوة، علم الیقین در اصول دین، تشریح (در هیئت) سفینة النجاه، شرح صحیفه سجادیه، ترجمة الصلوه (به فارسی)، ترجمهٔ طهارت (به فارسی)، ترجمهٔ عقاید (به فارسی)، فهرست علوم و دیوان اشعار. اشعار فیض بالغ بر سیزده هزار بیت است. وی درسال ۱۰۹۰هجری قمری درگذشت و در کاشان به خاک سپرده شد.
آثار فیض کاشانی
شعرهای فیض کاشانی
- غزل شمارهٔ ۸۸۹ — یا حسن ما اجلاک فی عینی و فی بصری
- غزل شمارهٔ ۸۸۸ — یا من هو اقرب بی من حبل وریدی
- غزل شمارهٔ ۸۹۰ — چون تو نبوده دلبری در هیچ بومی و بری
- غزل شمارهٔ ۸۹۲ — ای دلبر هر دلبری ای برتر از هر برتری
- غزل شمارهٔ ۸۹۱ — ای آنکه هرگز در دو کون چون تو نبودی دلبری
- غزل شمارهٔ ۸۹۴ — در دل و جان من چه جا داری
- غزل شمارهٔ ۸۹۳ — عشق تو دل هرکس بسته است بیک کاری
- غزل شمارهٔ ۸۹۵ — از شهر وفا صبا چه داری
- غزل شمارهٔ ۹۰۲ — چه شود گر تو شوی جان کسی
- غزل شمارهٔ ۹۰۳ — ای فدای غم جان تو کسی
- غزل شمارهٔ ۸۹۷ — حور ار چه دارد دلبری اما تو چیزی دیگری
- غزل شمارهٔ ۸۹۶ — ای معدن دلداری جز تو که کند یاری
- غزل شمارهٔ ۸۹۸ — رو بر در تو آریم رانی و گر نوازی
- غزل شمارهٔ ۹۰۱ — مثل حسنت بجهان نور ندیده است کسی
- غزل شمارهٔ ۹۰۰ — پیدای توام ز من چه پرسی
- غزل شمارهٔ ۸۹۹ — قصه عشق سرودیم بسی
- غزل شمارهٔ ۹۱۱ — کسی که یافت نسیم نعیم درویشی
- غزل شمارهٔ ۹۰۴ — بیک نظر کندم دیده مبتلای کسی
- غزل شمارهٔ ۹۰۵ — در حسن بتان دلبر ما بلکه تو باشی
- غزل شمارهٔ ۹۰۶ — بکوش ایجان خدا را بنده باشی
- غزل شمارهٔ ۹۰۸ — ندهی اگر باو دل بچه آرمیده باشی
- غزل شمارهٔ ۹۰۹ — گفتی مرا نزد من آ تو آتشی تو آتشی
- غزل شمارهٔ ۹۱۰ — وزد بر اهل دلی گر نسیم درویشی
- غزل شمارهٔ ۹۰۷ — گفتم رخت ندیدم گفتا ندیده باشی