جویای تبریزی
درگذشته ۱۱۱۸ هجری قمری، جاموی کشمیر
زندگی‌نامهٔ جویای تبریزی
میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آید. او خود در هند شاگردان زیادی را تربیت کرد که از آن جمله عبدالعلی طالع، عبدالعزیز قبول و ملا ساطع را می‌توان نام برد. آثار وی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانه‌ای حوزه علمیه اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
آثار جویای تبریزی
شعرهای جویای تبریزی
- شمارهٔ ۳۴ - در منقبت حضرت امام موسی کاظم (ع) — گشودن می توانستی گره از کار اگر ناخن
- شمارهٔ ۳۷ - تجدید مطلع — بسکه شد لبریز مهر مصطفی اعضای من
- شمارهٔ ۳۵ - تجدید مطلع — فشرده سایهٔ مژگان بر آن گلبرگ تر ناخن
- شمارهٔ ۳۸ - تجدید مطلع — ای فدای مرقد پاک تو سر تا پای من
- شمارهٔ ۳۹ - در منقبت حضرت امام رضا (ع) — نیافت سوز من از چرب نرمیت تسکین
- شمارهٔ ۳۲ - تجدید مطلع — چون فتد سودای طوفش در سر روحانیان
- شمارهٔ ۳۶ - در منقبت حضرت پیامبرصلوات الله علیه — نوبهار دردم و داغت گل سودای من
- شمارهٔ ۳۳ - در منقبت امیرالمؤمنین علی ابن ابی طالب (ع) — شد زبانم مدح سنج سرور دنیا و دین
- شمارهٔ ۴۵ - تجدید مطلع — ای که صاف مغفرت در جام عصیان ریختی
- شمارهٔ ۴۴ - در منقبت حضرت امام رضا (ع) — ای که رنگ جلوه در گلزار امکان ریختی
- شمارهٔ ۴۱ - قصیده در توحید — مرا چه حد ثنا لااله الا الله
- شمارهٔ ۴۲ - در منقبت حضرت امام حسن مجتبی (ع) — به سینه ام نفس از جوش غم نیابد راه
- شمارهٔ ۴۶ - در منقبت حضرت امام حسن عسکری (ع) — زفیض گلشن دیدار و جوش حیرانی
- شمارهٔ ۴۷ - در منقبت قایم آل محمد حضرت صاحب الزمان — تنگ عیشم دارد از بس دور چرخ چنبری
- شمارهٔ ۴۳ - در منقبت حضرت صادق (ع) — هر کس که چو شبنم شده حیران جمیلی
- شمارهٔ ۴۰ - تجدید مطلع — چو خاستی پی رفتن زجا، کدام زمین
- شمارهٔ ۲ — پادشاهی است شه رضا امروز
- شمارهٔ ۴ — هر قدر خاطرم ز کس رنجد
- شمارهٔ ۳ — شکر لله که هجو کس گفتن
- شمارهٔ ۵ - در ترجمهٔ کلام امام علی (ع) — اینچنین فرمود در تعریف خاموشی به خلق
- شمارهٔ ۷ — نماز تو بی معرفت شیخنا
- شمارهٔ ۸ — خان والا نژاد ابراهیم
- شمارهٔ ۶ - در وصف چشمهٔ جوهر ناک — حبذا کشمیر و جوهر ناک او
- شمارهٔ ۱ — گفت امام عرش مسند قاسم خلد و جحیم