جویای تبریزی
درگذشته ۱۱۱۸ هجری قمری، جاموی کشمیر
زندگی‌نامهٔ جویای تبریزی
میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آید. او خود در هند شاگردان زیادی را تربیت کرد که از آن جمله عبدالعلی طالع، عبدالعزیز قبول و ملا ساطع را می‌توان نام برد. آثار وی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانه‌ای حوزه علمیه اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
آثار جویای تبریزی
شعرهای جویای تبریزی
- شمارهٔ ۱۰۸۸ — به دنیا پشت پا زن تا شه روی زمین باشی
- شمارهٔ ۱۰۸۵ — از پای فکنده است مرا محنت و غم، های!
- شمارهٔ ۱۰۸۳ — هر قطرهٔ اشکم ز پی دیدن چشمی
- شمارهٔ ۱۰۸۴ — چو شبنم به که فارغ از امید بال و پر باشی
- شمارهٔ ۱۰۸۲ — فسون‌سازی که دل را می‌برد نیرنگش از شوخی
- شمارهٔ ۱۰۸۶ — جبین را صندل اندود از چه ای ابرو کمان کردی؟
- شمارهٔ ۱۰۸۱ — به قصد کشتنم افراخت قد خورشید سیمایی
- شمارهٔ ۱۰۸۷ — نصرت ده حبیب خدا مرتضی علی
- شمارهٔ ۱۰۹۱ — موسم مستی است ایام بهاران های های
- شمارهٔ ۱۰۹۴ — تا که تو بر خویشتن سوار نباشی
- شمارهٔ ۱۰۹۵ — اگر محاسبه روز حشر در نظر آری
- شمارهٔ ۱۰۹۶ — چو شمع بزم حسن روستایی
- شمارهٔ ۱۰۹۳ — مقصد ظاهرپرستان است و اهل دل یکی
- شمارهٔ ۱۰۸۹ — مستور گشت رویش زیر نقاب نیمی
- شمارهٔ ۱۰۹۲ — اگر چشمی به زیر افکنده باشی
- شمارهٔ ۱۰۹۰ — اگر از دیدن عیب خلایق چشم می‌پوشی
- شمارهٔ ۱۰۹۷ — به ششدر کار خود از شش جهت انداختی رفتی
- شمارهٔ ۷ - غزل — آن کسوت نازک که بر اندام تو بار است
- شمارهٔ ۶ - در منقب امام مهدی (ع) — اکنون که ز پیریم به عینک سر و کار است
- شمارهٔ ۱ - در نعت رسول صلی الله علیه و سلم — همچو بوی غنچهٔ بگزینی شبی کز انزوا
- شمارهٔ ۲ - درمدح خاتم انبیا محمد مصطفی صلی الله علیه وآله وسلم — آه تا کی طاقت آرد درد حرمان ترا
- شمارهٔ ۳ - در نعت رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) — کسی ندیده ندامت ز تارک دنیا
- شمارهٔ ۴ - قصیده در نعت آنسرور صلی الله علیه و آله — تن داد هر آن کو زغمت سوز و الم را
- شمارهٔ ۵ - در نعت امام علی ابن ابی طالب (ع) — در بلند و پست دنیای اسیر انقلاب