خاقانی شروانی

زندگی‌نامهٔ خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از قصیده‌سرایان عصر خویش است. توانایی او در استخدام معانی و ابتکار مضامین در هر قصیدهٔ او پدیدار است.

آثار خاقانی

• خاقانی
  • دیوان اشعار

شعرهای خاقانی

• رباعی شمارهٔ ۲۶۶ — خاقانی اگر توئی ز صافی نفسان
• رباعی شمارهٔ ۲۶۷ — ای روی تو محراب دل غمناکان
• رباعی شمارهٔ ۲۷۱ — پیداست که سودای تو دارم ز نهان
• رباعی شمارهٔ ۲۶۸ — خاقانی از اول که دمی داشت فزون
• رباعی شمارهٔ ۲۷۰ — ماها دلم از وصال پر نور بکن
• رباعی شمارهٔ ۲۶۴ — تا بشنودم کاهوی شیرافکن من
• رباعی شمارهٔ ۲۶۹ — مجلس ز می دو ساله گردد روشن
• رباعی شمارهٔ ۲۶۵ — تا رخت بیفکند به صحرا دل من
• رباعی شمارهٔ ۲۷۳ — گر خاک ز من به اشک خون پالودن
• رباعی شمارهٔ ۲۷۴ — چون زندگی آفت است جانم گم کن
• رباعی شمارهٔ ۲۷۲ — تیغ از تو و لبیک نهانی از من
• رباعی شمارهٔ ۲۷۸ — خاقانی اگر کسی جفا دارد خو
• رباعی شمارهٔ ۲۷۷ — خاقانی را غم نو و درد کُهُن
• رباعی شمارهٔ ۲۷۵ — خاقانی اگرچه دارد از درد نهان
• رباعی شمارهٔ ۲۷۶ — امروز به حالی است ز سودا دل من
• رباعی شمارهٔ ۲۷۹ — خاقانی ازین کوچهٔ بیداد برو
• رباعی شمارهٔ ۲۸۰ — کو آن می دیرسال زودافکن تو
• رباعی شمارهٔ ۲۸۲ — ای راحت سینه، سینه رنجور از تو
• رباعی شمارهٔ ۲۸۷ — تب کرد اثر در رخ و در غبغب تو
• رباعی شمارهٔ ۲۸۱ — خود را به سفر بیازمودم بی‌تو
• رباعی شمارهٔ ۲۸۴ — کردم به قمار دل دو عالم به گرو
• رباعی شمارهٔ ۲۸۵ — ای چشم بد آمده میان من و تو
• رباعی شمارهٔ ۲۸۶ — دل هرچه کند عشق فزون آید از او
• رباعی شمارهٔ ۲۸۳ — ای شاه بتان، بتان چون من بندهٔ تو