خاقانی شروانی

زندگی‌نامهٔ خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از قصیده‌سرایان عصر خویش است. توانایی او در استخدام معانی و ابتکار مضامین در هر قصیدهٔ او پدیدار است.

آثار خاقانی

• خاقانی
  • دیوان اشعار

شعرهای خاقانی

• رباعی شمارهٔ ۲۹۱ — چشمم به گل است و مرغ دستان زن تو
• رباعی شمارهٔ ۲۹۰ — هر روز بود تو را جفایی نو نو
• رباعی شمارهٔ ۲۹۲ — گفتی که تو را شوم مدار اندیشه
• رباعی شمارهٔ ۲۹۵ — خاقانی را خون دل رز دَردِه
• رباعی شمارهٔ ۲۸۹ — صد ساله ره است از طلب من تا تو
• رباعی شمارهٔ ۲۹۴ — خاقانی عمر گم شد، آوازش ده
• رباعی شمارهٔ ۲۹۳ — صبح است شراب صبح پرتو دَردِه
• رباعی شمارهٔ ۲۸۸ — کو عمر؟ که دادِ عیش بستانم از او
• رباعی شمارهٔ ۳۰۰ — یاران جهان را همه از که تا مه
• رباعی شمارهٔ ۳۰۲ — در تیرگی حال من روشن به
• رباعی شمارهٔ ۳۰۳ — ای از پری و ماه نکوتر صد ره
• رباعی شمارهٔ ۲۹۷ — خاقانی و روی دل به دیوار سیاه
• رباعی شمارهٔ ۲۹۶ — ای کرده ز نور رای تو دریوزه
• رباعی شمارهٔ ۲۹۸ — خواهی که شود دل تو چون آئینه
• رباعی شمارهٔ ۲۹۹ — خاقانی را بی‌قلم کاتب شاه
• رباعی شمارهٔ ۳۰۱ — دیدم به ره آن مه خود و عید سپاه
• رباعی شمارهٔ ۳۰۵ — گفتم پس از آن روز وصال ای دلخواه
• رباعی شمارهٔ ۳۰۶ — تا زلف تو بربست به رخ پیرایه
• رباعی شمارهٔ ۳۰۷ — ای گشته دلم در غم تو صد پاره
• رباعی شمارهٔ ۳۰۹ — تا آتش عشق را برافروخته‌ای
• رباعی شمارهٔ ۳۰۴ — دی صبح دمان چو رفت سیاره به راه
• رباعی شمارهٔ ۳۰۸ — ای با تو مرا دوستی سی روزه
• رباعی شمارهٔ ۳۱۱ — چون مرغ دلت پرید ناگه تو که‌ای؟
• رباعی شمارهٔ ۳۱۰ — خاقانی اگر به آرزو داری رای