اوحدی مراغه‌ای
زاده ۶۷۳ – درگذشته ۷۳۸ هجری قمری، مراغه
آثار اوحدی مراغه‌ای
شعرهای اوحدی مراغه‌ای
- غزل شمارهٔ ۸۰۰ — هزار بار بگفتم که: به ز جان عزیزی
- غزل شمارهٔ ۸۰۱ — باز آمدی، که خونم بر خاک در بریزی
- غزل شمارهٔ ۸۰۳ — تو از رنگی که بر گردی کجا همرنگ ما باشی؟
- غزل شمارهٔ ۸۰۶ — سنت آنست که خاک کف پایش باشی
- غزل شمارهٔ ۸۰۷ — حال دل پیش تو گفتم، که تو یارم باشی
- غزل شمارهٔ ۸۰۲ — جهد بکن تا که به جایی رسی
- غزل شمارهٔ ۸۰۴ — بخت یار ما باشد گر تو یار ما باشی
- غزل شمارهٔ ۸۰۵ — ز راه دوستی گفتم: دلم را چاره بر باشی
- غزل شمارهٔ ۸۰۹ — بکوش و روی مگردان ز جور و بارکشی
- غزل شمارهٔ ۸۱۲ — بر ما ستم و خواری، ای طرفه پسر تا کی؟
- غزل شمارهٔ ۸۱۱ — ای ترک حور زاده، ز تندی و کودکی
- غزل شمارهٔ ۸۱۳ — جانا؛ غم ما نداشتن تا کی؟
- غزل شمارهٔ ۸۰۸ — نه پیمان بسته‌ای با من؟ که در پیمان من باشی
- غزل شمارهٔ ۸۱۴ — با چنان شیوه و شیرینی و دلبندی و شنگی
- غزل شمارهٔ ۸۱۵ — گفتم که: بگذرانم روزی به نام و ننگی؟
- غزل شمارهٔ ۸۱۰ — گل بین، گرفته گلشن ازو آب و رونقی
- غزل شمارهٔ ۸۲۲ — زهی! نادیده از خوبان کسی مثل تو در خیلی
- غزل شمارهٔ ۸۱۷ — نه بیگانه‌ای، ای بت خانگی
- غزل شمارهٔ ۸۱۶ — این دل پر هوش ما با همه فرزانگی
- غزل شمارهٔ ۸۱۸ — از چهره لاله سازی و از زلف سنبلی
- غزل شمارهٔ ۸۱۹ — ای بر شفق نهاده از شام زلف خالی
- غزل شمارهٔ ۸۲۱ — آن خان خانان را ببین، بر صندلی یللی بلی
- غزل شمارهٔ ۸۲۰ — سرم بی‌دولتست، ار نه ز پایت کی شدی خالی؟
- غزل شمارهٔ ۸۲۳ — ای غنچه با لب تو ز دل کرده همدمی