اوحدی مراغه‌ای
زاده ۶۷۳ – درگذشته ۷۳۸ هجری قمری، مراغه
آثار اوحدی مراغه‌ای
شعرهای اوحدی مراغه‌ای
- غزل شمارهٔ ۸۲۶ — شاد گردم که هر به ایامی
- غزل شمارهٔ ۸۳۱ — نزدیک یار اگر نه چنین خوار و خردمی
- غزل شمارهٔ ۸۲۹ — اگر هزار یکی زان جمال داشتمی
- غزل شمارهٔ ۸۲۸ — مرا رهبان دیر امشب فرستادست پیغامی
- غزل شمارهٔ ۸۲۴ — ای داده بر وی تو قمر داو تمامی
- غزل شمارهٔ ۸۲۷ — گر برافرازی به چرخم ور بیندازی ز بامی
- غزل شمارهٔ ۸۳۰ — دو بوسه گر ز لب آن نگار بستدمی
- غزل شمارهٔ ۸۲۵ — به خرابات گذارم ندهند از خامی
- غزل شمارهٔ ۸۳۵ — باز دوشم ز راه مهمانی
- غزل شمارهٔ ۸۳۲ — ای تن و اندامت از گل خرمنی
- غزل شمارهٔ ۸۳۳ — سر بگذرانم از سر گردون به گردنی
- غزل شمارهٔ ۸۳۶ — تو ز آه من ار هراسانی
- غزل شمارهٔ ۸۳۷ — چه سود خاطر ما را به جانبت نگرانی؟
- غزل شمارهٔ ۸۳۴ — ای هر سر مویت را رویی به پریشانی
- غزل شمارهٔ ۸۳۹ — ز تو بی‌وفا چه جوییم نشان مهربانی؟
- غزل شمارهٔ ۸۳۸ — خوشا آن عشرت و آن کامرانی
- غزل شمارهٔ ۸۴۳ — حاصل از عشقت نمی‌بینم به جز غم خوردنی
- غزل شمارهٔ ۸۴۲ — نسیم صبح، کرم باشد آن چنان که تو دانی
- غزل شمارهٔ ۸۴۵ — عارت آمد که دمی قصهٔ ما گوش کنی؟
- غزل شمارهٔ ۸۴۴ — صبح دمی که گرد رخ زلف شکسته خم زنی
- غزل شمارهٔ ۸۴۶ — گر نخواهی که نظر با من درویش کنی
- غزل شمارهٔ ۸۴۱ — مرحبا، ای گل نورسته، که چون سرو روانی
- غزل شمارهٔ ۸۴۰ — کاکل آن پسر ز پیشانی
- غزل شمارهٔ ۸۴۷ — از غمزه تیر سازی و ز ابرو کمان کنی