امیر پازواری
زندگی‌نامهٔ امیر پازواری
امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر پازواری شخصیتی نیمه‌افسانه‌ای است که گزارش منطقی و هماهنگی درباره او وجود ندارد. دیوان اشعار امیر پازواری از روی نسخهٔ گردآوری و ترجمه شدهٔ شادروان استاد محسن مجیدزاده (م.م. روجا) که به همت آقای سعید غلامی نتاج امیری، مؤسس و مدیرعامل سازمان مردم‌نهاد بنیاد امیر پازواری در این نشانی در دسترس قرار گرفته است به گنجور اضافه شده است. برگردان فارسی اشعار که توسط استاد گاهی به زبان شعر به آنها افزوده شده نیز از طریق همان منبع در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
آثار امیر پازواری
شعرهای امیر پازواری
- شمارهٔ ۱۴۷ — چِلُویی دوسْ مه، هر دم چِلُو دَری تو
- شمارهٔ ۱۵۱ — خجیره کیجا، هیٰا هیٰا شُومّی کو
- شمارهٔ ۱۴۸ — سیُو چِشْ، کَمونْ برفِهْ، مه لارِ آهو
- شمارهٔ ۱۵۰ — سه چیز به دَنی، دِلهاره آوره سُو
- شمارهٔ ۱۵۲ — امیر گنه: دشت پازوار خجیره
- شمارهٔ ۱۴۵ — هِزاروُ یِشکْ اِسْمْ اوّلْ دنیا بیامُو
- شمارهٔ ۱۴۶ — چی بُولارجونْ، مازندرون بئی بو
- شمارهٔ ۱۴۹ — آدم واش نییه، سر درآوره کو
- شمارهٔ ۱۵۷ — بلبل میچکا، نرو مره غم دارنه
- شمارهٔ ۱۵۹ — امیر کلای او، بوینین چه چایی دارنه
- شمارهٔ ۱۶۰ — امیر بوته که ماه ره غبار بئیته
- شمارهٔ ۱۵۶ — اَنِّه دارِ واش هِدامِه شِه گیلا رِه
- شمارهٔ ۱۵۴ — دریوی کنار (دله) بدیمه یک ستاره
- شمارهٔ ۱۵۵ — ندومه که چل بهتره یا چلیجه
- شمارهٔ ۱۵۳ — امیر گنه که دشت گیرمه پازواره
- شمارهٔ ۱۵۸ — یارون بوینین پیر زناچه مونه دارنه
- شمارهٔ ۱۶۵ — اُونجه که بئوتی هِرسْ، من بپامهْ
- شمارهٔ ۱۶۶ — دٰارِ بلندْی اسّامه منْ به لُوشه
- شمارهٔ ۱۶۷ — ونهْ سر جُور بُورمْ، مرْ حال دَنیهْ
- شمارهٔ ۱۶۲ — بلنده نفارْ نیشتمه ایروونه
- شمارهٔ ۱۶۸ — خجیره کیجا وعده نده که امّه
- شمارهٔ ۱۶۱ — امیر کلا اتا (یتّا) نفته روش بدیمه
- شمارهٔ ۱۶۴ — امیر گنه: این کُوهْنه دنی ره کُورمهْ؟
- شمارهٔ ۱۶۳ — خجیره کیجا، من ته ادایِ میرمه