سنایی غزنوی
زندگی‌نامهٔ سنایی
ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶۲ سالگی درگذشت. از آثار وی می‌توان به دیوان‌های قصیده، غزل، ترکیب و ترجیع، قطعه و رباعی اشاره کرد. به علاوه، مثنوی‌های وی معروف و بدین قرارند: مثنوی‌های حدیقةالحقیقه، طریق التحقیق، کارنامهٔ بلخ، سیر العباد الی المعاد، عشق‌نامه و عقل‌نامه. سه مکتوب و یک رسالهٔ نثر نیز به وی نسبت داده‌اند.
آثار سنایی
شعرهای سنایی
- شمارهٔ ۲۲ — ما باز دگرباره برستیم ز غم‌ها
- شمارهٔ ۲۶ — دوش مرا عشق تو ز جامه برانگیخت
- شمارهٔ ۲۵ — ای لعبت صافی صفات ای خوشتر از آب حیات
- شمارهٔ ۲۴ — از آن می خوردن عشقست دایم کار من هر شب
- شمارهٔ ۲۳ — فریاد از آن دو چشمک جادوی دلفریب
- شمارهٔ ۲۷ — این رنگ نگر که زلفش آمیخت
- شمارهٔ ۲۰ — ای ز عشقت روح را آزارها
- شمارهٔ ۲۱ — ای از بنفشه ساخته بر گل مثال‌ها
- شمارهٔ ۳۴ — تا هلاک عاشقان از طرهٔ شبرنگ توست
- شمارهٔ ۳۵ — ماه شب گمرهان عارض زیبای تست
- شمارهٔ ۲۸ — تا نقش خیال دوست با ماست
- شمارهٔ ۲۹ — از عشق روی دوست حدیثی به دست ماست
- شمارهٔ ۳۱ — ماهرویا در جهان آوازهٔ آواز تست
- شمارهٔ ۳۲ — تا گل لعل روی بنمودست
- شمارهٔ ۳۰ — ای مسلمانان مرا در عشق آن بت غیرت‌ست
- شمارهٔ ۳۳ — این چه جمالست و ناز کز تو در ایام تست
- شمارهٔ ۳۷ — تا بدیدم بتکده بی بت، دلم آتشکده‌است
- شمارهٔ ۴۱ — ای پر دُر گوش من ز چنگت
- شمارهٔ ۳۸ — ای صنم در دلبری هم دست و هم دستان تو راست
- شمارهٔ ۳۶ — بر دوزخ هم کفر و هم ایمان تراست
- شمارهٔ ۳۹ — هر زمان از عشق جانانم وفایی دیگرست
- شمارهٔ ۴۰ — راه عشق از روی عقل از بهر آن بس مشکل‌ست
- شمارهٔ ۴۳ — زان چشم پر از خمار سرمست
- شمارهٔ ۴۲ — توبهٔ من جزع و لعل و زلف و رخسارت شکست