سیف فرغانی
زندگی‌نامهٔ سیف فرغانی
سیف الدین ابوالمحامد محمد الفرغانی از شاعران عالیقدر نیمهٔ دوم قرن هفتم و اوایل قرن هشتم هجری است. وی بعد از خروج از زادگاه خود (فرغانه) مدتی در آذربایجان و بلاد روم و آسیای صغیر به سر برده است. به طوری که از آثار او استنباط می‌شود وی اهل تصوف و عرفان بوده و سالها به کسب کمالات معنوی و سیر و سیاحت پرداخته است. مجموعه اشعار او از غزل و فصیده و قطعه و رباعی حدود ده الی یازده هزار بیت است. وی ارادتی وافر به سعدی داشته و بین آن دو مکاتباتی نیز بوده است. این شاعر بزرگوار در سال ۷۴۹ هجری در یکی از خانقاه های آقسرا وفات یافت. قصیدهٔ او که با مصرع «هم مرگ بر جهان شما نیز بگذرد» آغاز می‌شود و گویا خطاب به مغولان مهاجم سروده شده از اشعار معروف این شاعر آزاده است
آثار سیف فرغانی
شعرهای سیف فرغانی
- شمارهٔ ۱۹۷ — حسن تو بر ماه لشکر می‌کشد
- شمارهٔ ۲۰۰ — ای که شیرینی تو شور در آفاق افگند
- شمارهٔ ۱۹۶ — دل تندرست گشت چو بیمار عشق شد
- شمارهٔ ۱۹۹ — دل زدستم شد و دلدار بدستم نامد
- شمارهٔ ۲۰۲ — هر که یک شکر از آن پسته دهان بستاند
- شمارهٔ ۱۹۸ — کسی که او بغم عشق مبتلا آمد
- شمارهٔ ۲۰۱ — ای که در باغ نکویی به تو نبود مانند
- شمارهٔ ۱۹۵ — فتنه خفته ز چشم مست تو بیدار شد
- شمارهٔ ۲۰۶ — مقبل آن قومی که با تو عشق دعوی کرده اند
- شمارهٔ ۲۰۸ — چه مرد عشق تو باشند خودپرستی چند
- شمارهٔ ۲۰۵ — عاشقانی که مبتلای تواند
- شمارهٔ ۲۰۷ — آخر ای سرو قد سیب زنخدان تا چند
- شمارهٔ ۲۰۴ — دلی کز وصل جانان بازماند
- شمارهٔ ۲۰۳ — نه اهل دل بود آن کو دل از دلبر بگرداند
- شمارهٔ ۲۰۹ — چو عاشقان تو عیش شبانه می کردند
- شمارهٔ ۲۱۰ — مه و خورشید اگرچه رخ نیکو دارند
- شمارهٔ ۲۱۱ — دلبر من که همه مهر جمالش دارند
- شمارهٔ ۲۱۴ — گر دوست حق عشق خود از ما طلب کند
- شمارهٔ ۲۱۷ — گر درد عشق در دل و در جان اثر کند
- شمارهٔ ۲۱۲ — قومی که جان به حضرت جانان همی برند
- شمارهٔ ۲۱۳ — عاشقان روی یار از وصل و هجران فارغند
- شمارهٔ ۲۱۵ — یار ار بچشم مست سوی ما نظر کند
- شمارهٔ ۲۱۸ — حسن رخ دوست جهان خوش کند
- شمارهٔ ۲۱۶ — اول نظر که سوی تو جانان نظر کند